Przejdź do głównej zawartości

Dziewczyna z wrzosowisk - Lucinda Riley


Lucinda Riley była niezwykle utalentowaną pisarką, która zyskała uznanie na całym świecie dzięki swoim emocjonującym i złożonym powieściom. Urodziła się w Irlandii, a swoją karierę literacką rozpoczęła dość wcześnie. Choć jej pierwsze powieści nie osiągnęły wielkiego sukcesu, prawdziwy przełom nastąpił z wydaniem cyklu Siedem sióstr, który opowiada o losach adoptowanych sióstr odkrywających swoje tajemnicze pochodzenie. To właśnie ta seria zyskała ogromną popularność i uczyniła Riley jedną z najbardziej cenionych autorek współczesnej prozy obyczajowej.

Styl pisarski Lucindy Riley charakteryzuje się bogatym tłem historycznym, które autorka starannie badała przed każdą powieścią. Jej książki często mają dwutorową narrację: współczesne wątki łączą się z przeszłością, ujawniając rodzinne tajemnice i nieznane historie. Riley mistrzowsko buduje też intrygi, łącząc w sobie elementy dramatu, miłości, ale i tajemnic, co sprawia, że jej powieści są wciągające i pełne napięcia.

Riley była również świetna w kreowaniu bohaterów – zarówno tych z przeszłości, jak i z teraźniejszości. Każda postać przez nią stworzona jest wielowymiarowa, z własnymi słabościami i nadziejami, co sprawiało, że jej książki są nie tylko porywającymi opowieściami, ale także wywołują wiele refleksji.

Książka "Dziewczyna z wrzosowisk" to kolejna jej niezwykle emocjonująca i wielowątkowa powieść, która łączy elementy sagi rodzinnej, dramatów miłosnych i historii pełnych tajemnic. Stworzona z epickim rozmachem, opowieść prowadzi czytelnika przez różne epoki, koncentrując się na losach kilku bohaterów, których życie jest splecione z przeznaczeniem, miłością i tragediami z przeszłości.

Główna bohaterka, Leah Thompson, wychowana na wrzosowiskach Yorkshire, zaczyna jako skromna dziewczyna, by wkrótce wkroczyć do świata międzynarodowego modelingu. Z czasem staje się symbolem sukcesu i elegancji, jednakże jej życie dalekie jest od perfekcji. Mroczne sekrety z przeszłości oraz przepowiednia, która śledzi Leah od dzieciństwa, stają się centralnym wątkiem, który prowadzi ją na rozdroża, gdzie musi zmierzyć się z własnymi lękami i losem. Przemiana Leah – od nieśmiałej, naiwnej dziewczyny do pewnej siebie kobiety – to kluczowy element, który napędza fabułę i angażuje czytelnika.

Wątek romantyczny między Leah a Brettem to kolejny istotny element książki, przedstawiający burzliwe emocje i przeciwności losu, które bohaterowie muszą przezwyciężyć. Ich uczucie, pełne nadziei i napięć, tworzy kontrapunkt dla trudnych doświadczeń, jakie spotykają innych bohaterów.

Równolegle do opowieści Leah, poznajemy tragiczną historię Mirandy, postaci z niejednoznaczną moralnie przeszłością. Początkowo budzi ona antypatię, jednak wraz z rozwojem fabuły, staje się bardziej zrozumiała i złożona. Losy Mirandy pokazują, jak nieznane rodzinne sekrety mogą wpłynąć na życie człowieka, prowadząc do tragedii.

Narracja przenosi się także w czasie do Polski z okresu II wojny światowej, gdzie śledzimy losy Róży i Davida, którzy próbują uciec przed koszmarami wojny, szukając nowego życia w Anglii. Wątek ten wzbogaca fabułę o dodatkowy wymiar historyczny, nadając książce głębi i autentyczności.

Lucinda Riley, wspólnie z synem Harrym Whittakerem, stworzyła książkę, która nie tylko porusza serca, ale również skłania do refleksji nad ludzką naturą, miłością i siłą przeznaczenia.

Popularne posty z tego bloga

"OSTATNI ROZDZIAŁ" - Katarzyna Kalista

Trafiając na taką powieści jak ta, ma się ochotę trwać w niej niemal bez końca. Urocza, wzruszająca i pełna sentymentu. Inna niż wszystkie. Nie przesadzona ani pobieżna. Idealna dla każdej z nas. Dla każdego, kogo rozczulają historie innych. Dla wrażliwca, który lubi poddawać się emocjom, gdzie śmiech i łzy przeplatają się, nadając smaku szarej rzeczywistości. To zaś, co uderza w tej książce najbardziej, to jej konstrukcja, czyli " powieść w powieści " oraz jej zakończenie, które niewiele ma wspólnego z romantyczną bajką o miłości. Jest mimo to kwintesencją smaku tej historii. Takie prawdziwe i niespodziewane wbrew pozorom. Subtelne i piękne. Tak samo piękne, jak i te przenikające się dwie historie, w których język jest nieokiełznaną materią, a rozwoju ich wydarzeń nie da się przewidzieć. W której " koniec jest zawsze początkiem czegoś nowego". Do tego szczera, emocjonalna i bardzo żywa. Można naprawdę oszaleć na jej punkcie. DEBIUT JAKICH MAŁO.

"KSIĘGA BEZIMIENNEJ AKUSZERKI" - Meg Elison

" Księga bezimiennej akuszerki " Meg Elison , laureatki nagrody im. Philipa K. Dicka to książka roku według " Publishers Weekly ". Nazywana opowieścią podręcznej w świecie postapo , która przedstawia wizję świata po wielkiej katastrofie, w tym przypadku po niesłychanie śmiertelnej epidemii gorączki, która doprowadziła do upadku znanej nam dziś cywilizacji. Przetrwać w świecie pandemii wydaje się jednak niczym, w porównaniu z tym, co wkrótce czeka ocalałych. Do tego " Księga bezimiennej akuszerki"pędzi w zawrotnym tempie. I nie chodzi tu bynajmniej o jej fabułę, a o jej przestrzeń czasową, która rozciąga się na wiele, wiele lat. Widać wyraźnie, iż autorka nie zamierzała skupiać się, ani zobrazować nam tylko chwili z życia bohaterki, jednego wydarzenia, jakiejś sensacji czy jednej przygody. Książka ta odsłania bowiem zrujnowany świat na przestrzeni niemal pokoleń, dając szansę czytelnikowi wyobrażenia sobie, czym tak naprawdę może być apokalipsa...

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...