Biblioteka Edymona

Krystian Głowackiego poznajemy w chwili jego triumfu. Zwycięża jako biznesmen (stosując co prawda chwyty mocno niedozwolone), jak i łowca damskich serc (choć to zbyt dużo powiedziane). Gdy wszystko wydaje się iść niczym po maśle, a ruda piękność jest w zasięgu jego ramion, jego świat się wali. Dosłownie. A klatka, w której budzi się chwile potem i tajemniczy mężczyzna sprawiają, że w jego głowie na powrót rozbrzmiewa złowieszczy głos ojca: " jesteś beznadziejny". Kolejną bohaterką, która mamy okazję poznać za sprawą powieści jest Ewa. Wydawałoby się kobieta sukcesu, której nic nie brakuje z wyjątkiem poczucia osobistego szczęścia. A to pchają ją niestety w ramiona własnego szefem. Zanim jednak w panice przerwie ten romans, straci przytomność, by chwile potem obudzić się tuż obok Krystiana. Tymczasem w Komendzie Wojewódzkiej w Szczecinie zaczyna mocno wrzeć. Prasa nie zostawia na śledczych suchej nitki, a sprawa zaginięcia biznesmena, pani psycholog oraz kilku inny...

" Poza prawdą " Edyty Kahl -Łuczyńskiej jest pierwszą od bardzo dawna, powieścią, której nie udało mi się skończyć. Oczywiście żałuję — bo jakże by inaczej. Nie po to przecież sięga się po książkę, by się potem rozczarować. Zbyt wiele jednak we mnie energii, by skupić się nad powieścią tak... No właśnie, brak mi słów. Jednostajnej? Nieożywionej???  Postanowiłam wiec napisać do niej list. List do Książki. Droga książko Miałaś być dobra, szlachetna i wyrozumiała. Pełna emocji i wzruszeń. Tajemnic i prawd. Miałaś być powieścią o życiu, które nie boi się płatać figli. Taką Cię widziałam. O takiej marzyłam, zerkając w twoją stronę. Gotowa na doznania przewracałam pierwsze twoje kartki. Miałaś szansę stać się powieścią doskonałą. Ale nie. Ty postanowiłaś inaczej. Odebrałaś mi pasję czytania. Świat pełen przygód. Emocje i ciekawość. Dlaczego to zrobiłaś?

Uwielbiam kryminały, które opuszczają podwoje Czwartej Strony. Zawsze są gwarancją dobrej prozy i jak widać, promują rodzimą literaturę kryminalną, która swoją popularnością pobiła już wielu mistrzów światowego pióra. Należy do niej również twórczość Roberta Małeckiego. Czego dowodem jest sześć poprzednich powieści kryminalnych autora, które w mojej bibliotece cieszą się naprawdę dużą popularnością. Przeczytałam każdą z nich i wciąż rekomenduje je moim czytelnikom. Sięgnięcie po " Żałobnicą " było już zatem tylko czystą formalnością. I tu wielkie zaskoczenie. Ten kawałek prozo ni jak nie pasuje mi do dawnego Małeckiego. Dla pewności kilka razy zerknęłam nawet na okładkę, by upewnić się co do twórcy tego dzieła. Rozczarowana? Może troszeczkę! Zaskoczona? Bardzo!!! Nowy Małecki pokazała bowiem swoją drugą twarz — drugie oblicze swojej artystycznej natury. Niestety to spowodowało, że początek spotkania z " Żałobnicą " był nieco trudny. Nie tego się przec...

Zło czai się wszędzie. Najgorsze jest jednak to, które pozostaje zbyt długo w ukryciu. W zakamarkach ludzkich umysłów. W przeszłości, od której nie sposób uciec, a potem tuż obok nas.     Każdy, kto sięgnie po książki Przemysława Piotrowskiego, w krótkim czasie przekona się, że jego powieści to coś więcej niż tylko kryminały. " Sfora " - to swoista powieść życia, w której śledztwo to jedynie jeden z elementów powieści wyjątkowo niewyczerpanej gatunkowo. Może najmniej w nim tkliwego romansu, nie brak za to seksu i męsko damskich rozgrywek, w których bibie serca ma tylko swoje zalety. Nie sposób odmówić jej też szalonej akcji, która układa się wyjątkowo płynnie. Niczym ruchome piaski więzi czytelnika nie dając mu szans na swobodne wyjście. Groza zaś, której również nie brak, początkowo małowiarygodna z czasem staje się realnym obrazem okrutnej rzeczywistości, jaką jeden człowiek może zgotować drugiemu.   Piotrowski ma też swój niepowtarzalny styl, który trud...

Morderca, który zabija bez cienia emocji i nie ukrywa swej tożsamości łamie wszelkie schematy, z jakimi dotąd przyszło pracować śledczym. Shey Scott – były policjant, wydalony ze służby z powodu śmiertelnej choroby oraz partnerujący mu Lou Landon usiłują namierzyć Axel Staller – bliźniaczą siostrę kobiety, która w biały dzień, mimo najwyższych środków bezpieczeństwa i drobiazgowej kontroli, pod okiem kamer, z niewiadomych przyczyn zamordowała kilkanaście osób. Axel chcąc pomóc siostrze, naraża się na śmiertelne niebezpieczeństwo. Od śmierci ratują ja jednak wszczepiony do mózgu wojskowy implant — model sprzed kilkunastu lat, który nigdy nie był użyty w bojowych warunkach. Dlaczego? To jedna z zagadek tej powieści. Kolejna to CRRRM - nowy cudowny lek, a raczej platforma (związek chemiczny), która umożliwia skuteczne stosowanie innych leków, a co ciekawsze pozwoliłaby ludziom sterowanie maszynami za pomocą myśli. Niestety substancja za bardzo ingeruje w genotyp człowieka ...

"Zagubieni" to niezwykle oryginalna powieść. Historia dwójki zdesperowanych ludzi, którzy mieli to szczęście, że wpadli na siebie. Licytacja zaś życiowych niepowodzeń skierowała ich myśli na nowy tor. Dali sobie jeszcze jedną szansę na życie. W ruch wprowadzają nowy jego plan, który ma ich przywrócić światu. "Zagubieni" to wyjątkowo ciepła, wrażliwa, szczera i zabawna jednocześnie powieść Nataszy Sochy, która nie raz już udowodniła, że jej książki to perełki w świecie kobiecej literatury. Niezwykle aktualna i mająca w sobie tę moc podnoszenia na duchu. Bo nie taki świat straszny jak go malują – nawet nasze własne zmysły. Nic więc dziwnego, że powieść zdobyła moje zaufanie, zanim jeszcze po nią sięgnęłam. Nie jest to zresztą pierwsza książka autorki, z którą miałam przyjemność już nie raz się zetknąć. Zawsze ciepło wspominam każdą z nich. Ta jednak wyjątkowo mnie zaskoczyła, samą fabułą, jak i wykreowanymi postaciami.

" Pod słońcem” Juli Fiedroczuk to opowieść, która chce się czytać bez końca. To bajanie o życiu, w którego centrum znalazł się człowiek. Książka o przemijaniu, o pamięci i trwaniu. O ludzkiej doli i pragnieniach. Snuta powoli mówi o marzeniach i drodze do celu. O człowieku na przestrzeni dziejów. To powieść wyjątkowo bliska naturze, stawiająca ją wręcz na piedestale bohatera. Oddająca jej hołd i jednocząca z nią człowieka. Swoisty obraz marzeń. Historia zwykłych ludzi w niezwykły sposób opowiedziana. Wręcz zmysłowa. Książka niełatwa i niezwykła jednocześnie. Taka, o której pisać jest niezwykle trudno. Jej nie da się zaszufladkować w żadnym schemacie gatunku, ani umieścić w jakichś sztucznie wyznaczonych ramach. Jest autorską myślą XIX wieku. Trudno nawet określić jej fabułę, która wydaje się nieokiełznana.  " Mowa przypominała czasem puste brzęczenie, które jednym uchem wypada, nie pozostawiając żadnego śladu. A innym razem dokładnie te same słowa zapisują się trwale w pa...

" Podróże serc " to stopniowo rozwijająca się opowieść o życiu i przetrwaniu najróżniejszych etapów życia. Opowieść posiadająca wyraziste postacie. Bohaterów pełnych ciepła i empatii, których serca doświadczają całej gamy emocji. To mocno obyczajowa powieść na tle podlaskich i łowickich ziemian w XIX wieku, w której króluje namiętności. Wybrzmiewa czułością i słodkością. Pełna jest codzienności, wdzięku i delikatności. Tak brzmiała moja mini recenzja. Dziś jednak kilka słów więcej o książce. Historia " Podróży serc " Agnieszki Panasiuk zaczyna się niczym w bajce. Jej prolog to obraz wielkiej i nieszczęśliwej miłości. Złamanego serca i skrytej namiętności. Joanna z bolącym sercem i poczuciem zdrady przysięga sobie już nigdy nie zaufać żadnemu mężczyźnie ani żadnej kobiecie. Dwoje ludzi, których dotąd uważała za najbliższych jej sercu, oszukało ją. Joanna mimo to nie nosi w sobie nienawiści. Jest na to zbyt szlachetna. Życie jednak weryfikuje postanowie...

"Tak bardzo chcieliśmy być dorośli i odpowiedzialni, że zapomnieliśmy o tym, czego kiedyś pragnęliśmy. A kiedyś pragnęliśmy przede wszystkim być szczęśliwi". Tak można by powiedzieć, rozpoczyna się historia "Wyrwy". Historia rodziny i związku. Opowieść o dwóch mężczyznach i jednej kobiecie, której rola w powieści jest wyjątkowo silna. Postać Janiny Tomskiej, która ginie w wypadku samochodowym wciąż jest żywa. Ona niejako nadaje rytm całej powieści. Przeplata się w myślach, pamięci i sercach bohaterów z siłą, która stawia ją niemal w głównej roli. Co ciekawe, to właśnie poprzez nich i jej rodziców poznajemy ją jako cichą bohaterkę. Jej skrytość, nieprzewidywalność, skomplikowaną nieco osobowość. Jej pragnienia, postawy i skłonności. Jej życie, które wcale łatwym nie było, bo na jego drodze, wciąż rozlewały się czarne plamy. Janina swoją śmiercią naruszyła porządek rzeczy. Zbudziła demony drzemiące w mężczyznach jej życia. Wyzwoliła w nich zarazem siłę ...

Są książki, które u jednych budzą podziw i szacunek, a u drugich nie mogą wykrzesać najmniejszych emocji. Opowieści, wobec których rodzą się dylematy i historie, których rzeczywistość bywa tak różna, jak i odmienne są charaktery czytelników. Jedną z nich wydaje się " Człowiek, a nie człowiek " Andrzeja Dudy. Książka, która wywołuje we mnie pewien dysonans poznawczy. Dzieje się tak w obliczu wielu opinii i ocen innych jej czytelników, które stawiają ja niemal na piedestale. Ja niestety nie mogę zrobić tego samego. Nie wiem, czy to z powodu jej niezrozumienia, czy też mojej mentalności, która, zamiast zachwytów, wywołuje raczej poirytowani.

" Zakłamani " Joanny Dulewicz to kolejny debiut literacki oddany w ręce czytelnika, który z pewnością zyska rzeszę fanów. Autorka przyznaje się do tego, iż powieść zapewne nie powstałaby, gdyby nie konkurs kryminalny ogłoszony przez Wydawnictwo Czwarta Strona, który zresztą wygrała. Skromnie przyznaje, że nie wierzyła w sukces swojej powieści. Okazało się jednak inaczej. Dziś możemy nie tylko delektować się książką, ale i mieć nadzieję na kolejną, równie interesującą powieść. Nie wszystko jest w niej oczywiście idealne. Z założenia jednak wolę pisać o tym o dobre. Tym bardziej że nasze opinie zawsze są mocno subiektywne — a nasze gusta — jakże odmienne. To, co w powieści autorki należy do największych walorów to jej bohaterowie: Eryka, Patryk i Wojtek. Prócz nich w powieści jeszcze wiele innych postaci — równie ciekawych i tajemniczych, jak i oni. Niesamowity wręcz kalejdoskop charakterów, a każdy z nich podejrzany. Eryka — to nauczycielka i polonistka. Żona Mar...