Biblioteka Edymona

Literacki rollercoaster " Na tej samej ziemi " książka Katarzyny Kieleckiej to kontynuacja powstałej ponad rok temu powieści obyczajowej " Po tym samym niebem " której bohaterkami są Lilianna i Kinga. Dwie przyjaciółki, dzięki którym na nowo możemy odkryć znaczenie rodziny w naszym życiu, pełnych szacunku i tolerancji postaw i prawdziwej przyjaźni. Katarzyna Kielecka, jak sama przyznaje, nigdy nie planowała kontynuacji powieści. Wystarczyło jednak odrobinę ją podpuścić, by w jej głowie wykiełkował nowy pomysł na powieść z Lilką i Śliwą w roli głównej. Za co jestem jej ogromnie wdzięczna. Powieść bowiem przerosła moje oczekiwania. Ja, która nie jestem, aż tak wielką fanką typowo kobiecej literatury bawiłam się w jej towarzystwie wręcz wyśmienicie. Żal było ją kończyć. Płakałam, śmiałam się i z nadzieją śledziłam losy tych dwóch kobiet, oraz małej Neli, bez której ta historia nie byłaby nawet w połowie tak dobra. Nela to córka Lilianny. Ma zaledwie pięć ...

" Poza prawdą " Edyty Kahl -Łuczyńskiej jest pierwszą od bardzo dawna, powieścią, której nie udało mi się skończyć. Oczywiście żałuję — bo jakże by inaczej. Nie po to przecież sięga się po książkę, by się potem rozczarować. Zbyt wiele jednak we mnie energii, by skupić się nad powieścią tak... No właśnie, brak mi słów. Jednostajnej? Nieożywionej???  Postanowiłam wiec napisać do niej list. List do Książki. Droga książko Miałaś być dobra, szlachetna i wyrozumiała. Pełna emocji i wzruszeń. Tajemnic i prawd. Miałaś być powieścią o życiu, które nie boi się płatać figli. Taką Cię widziałam. O takiej marzyłam, zerkając w twoją stronę. Gotowa na doznania przewracałam pierwsze twoje kartki. Miałaś szansę stać się powieścią doskonałą. Ale nie. Ty postanowiłaś inaczej. Odebrałaś mi pasję czytania. Świat pełen przygód. Emocje i ciekawość. Dlaczego to zrobiłaś?

"Zagubieni" to niezwykle oryginalna powieść. Historia dwójki zdesperowanych ludzi, którzy mieli to szczęście, że wpadli na siebie. Licytacja zaś życiowych niepowodzeń skierowała ich myśli na nowy tor. Dali sobie jeszcze jedną szansę na życie. W ruch wprowadzają nowy jego plan, który ma ich przywrócić światu. "Zagubieni" to wyjątkowo ciepła, wrażliwa, szczera i zabawna jednocześnie powieść Nataszy Sochy, która nie raz już udowodniła, że jej książki to perełki w świecie kobiecej literatury. Niezwykle aktualna i mająca w sobie tę moc podnoszenia na duchu. Bo nie taki świat straszny jak go malują – nawet nasze własne zmysły. Nic więc dziwnego, że powieść zdobyła moje zaufanie, zanim jeszcze po nią sięgnęłam. Nie jest to zresztą pierwsza książka autorki, z którą miałam przyjemność już nie raz się zetknąć. Zawsze ciepło wspominam każdą z nich. Ta jednak wyjątkowo mnie zaskoczyła, samą fabułą, jak i wykreowanymi postaciami.

„Ciche dni” to jedna z książek, która ostatnimi czasy zaskoczyła mnie z siłą największego tornada. Wybierając ją spośród innych książek, zupełnie nie byłam świadoma, po co tak naprawdę sięgam. Moim wyobrażeniom o niej towarzyszył jedynie opis wydawnictwa, który zapewnia, że jest to pełna emocji opowieść o okrutnej sile milczenia i tragicznym w skutkach braku komunikacji pary małżonków. Ich niezwykle intymny portret. Poza tym zaintrygował mnie wątek milczenia pomiędzy małżonkami. Jak bowiem szczęśliwe małżeństwo może przez pół roku nie rozmawiać ze sobą. To wręcz niewyobrażalne. Być ze sobą, razem spać i jeść i trwać w okrutnym milczeniu. Coś musiała się stać. Coś niebywałego. Pomyślałam. Nikt przecież ot, tak, z dnia na dzień nie zamyka się w sobie i milczy. „Nigdy nie byliśmy specjalnie wylewni w słowach. Okazywaliśmy sobie miłość inaczej, emocjonalne wyznania zostawialiśmy innym. Nasze uczucia były znacznie cichsze, subtelniejsze”.