Przejdź do głównej zawartości

"WILCZYCA" Mieczysław Gorzka



Chyba nie jestem w stanie powiedzieć już nic nowego o twórczości Mieczysława Gorzki, ale będę kolejną osobą, która będzie was namawiać do lektury jego powieści. 

Wilczyca" Mieczysława Gorzki to fascynujący thriller kryminalny, w którym każda strona tętni napięciem. Komisarz Laura Wilk prowadzi dochodzenie przeciwko brutalnemu seryjnemu mordercy, który przybrał pseudonim Poltergeist. Poltergeist to postać tajemnicza i nieuchwytna, a jego bezwzględność i przebiegłość sprawiają, że każda próba złapania go wydaje się skazana na porażkę. Gdy Wilk zaczyna tracić nadzieję, nieoczekiwane wsparcie oferuje młodszy aspirant Dominik Bielczyk, ekspert od seryjnych morderców. Wbrew oczekiwaniom ich współpraca okazuje się trudna i pełna napięć – różnice charakterów, brak zaufania i osobiste sekrety stopniowo tworzą między nimi mur nie do przebicia. Gdy sytuacja staje się bardziej dramatyczna, Poltergeist uderza prosto w Laurę, zmuszając ją do konfrontacji ze swoimi największymi lękami. W tym samym czasie Ariel Lesiecki, zmagając się z własnymi demonami, wraca do rodzinnej wsi Wątlica, by odkryć prawdę o traumatycznych wydarzeniach z dzieciństwa. Przeszłość i teraźniejszość splatają się w tej opowieści, prowadząc Wilk i Lesieckiego do miejsca, gdzie Poltergeist przyszykował finałowe starcie.

👤 Bohaterowie:

Mocną stroną "Wilczycy" są bohaterowie, pełni psychologicznej głębi i skomplikowanych emocji. Laura Wilk to twarda, zdeterminowana policjantka, która w starciu z Poltergeistem przekracza granice wytrzymałości psychicznej i fizycznej. Jest to postać, którą łatwo polubić, choć ma swoje słabości i lęki. Bezsilność, którą odczuwa, gdy wydaje się, że wszystkie tropy prowadzą donikąd, a morderca wciąż wyprzedza ją o krok, sprawia, że jej walka nabiera jeszcze bardziej osobistego wymiaru. Laura nie tylko stawia czoła brutalnemu zabójcy, ale i własnym słabościom, a to rodzi w niej frustrację, którą czuć niemal na każdej stronie.

Aspirant Dominik Bielczyk to postać, która wprowadza do powieści kolejne warstwy emocji i konfliktów. Specjalista od seryjnych morderców, obdarzony chłodnym, analitycznym umysłem, Bielczyk staje się równocześnie wsparciem i wyzwaniem dla Laury. Jego obecność budzi w niej mieszane uczucia, a brak zaufania między nimi komplikuje relację zawodową.

Ariel Lesiecki, trzeci kluczowy bohater tej powieści, reprezentuje inny wymiar tej historii. Ariel zmaga się z traumą z dzieciństwa i wraca do wsi Wątlica, by zrozumieć przyczyny swoich problemów psychicznych. To bohater pełen emocji i wątpliwości, który musi zmierzyć się z bolesnymi wspomnieniami i prawdą, która okaże się dla niego przerażająca. Jego relacja z miejscem, w którym dorastał, i emocjonalna droga, którą przechodzi, nadają powieści głębi i rozbudowaną psychologię.

🔍 Fabuła:

Fabuła "Wilczycy" to mieszanka dynamicznej akcji i umiejętnie dozowanej psychologii. Każdy wątek został przemyślany i spleciony w napięty ciąg wydarzeń, który trzyma czytelnika w niepewności aż do ostatniej strony. Mieczysław Gorzka umiejętnie stopniuje napięcie, pozwalając bohaterom odkrywać fragmenty przeszłości, jednocześnie zmuszając ich do walki o przetrwanie tu i teraz. Akcja rozpoczyna się, gdy Laura Wilk prowadzi śledztwo dotyczące bezwzględnego seryjnego mordercy. Poltergeist, obdarzony sadystyczną przebiegłością, nie tylko wymyka się organom ścigania, ale też zabawia się w kotka i myszkę z Laurą. Kolejne zbrodnie i brak jakiegokolwiek przełomu w śledztwie pogłębiają uczucie bezradności bohaterki. Napięcie rośnie jeszcze bardziej, gdy na scenie pojawia się Dominik Bielczyk, którego specjalizacja powinna pomóc Laurze w schwytaniu mordercy, jednak różnice w podejściu do śledztwa sprawiają, że ich współpraca zamienia się w pełną nieporozumień rozgrywkę.

Równolegle, Ariel Lesiecki wraca do rodzinnej wsi, by skonfrontować się z wydarzeniami z przeszłości, które go prześladują. Jego podróż jest emocjonalna, a odkrycia, których dokonuje, tylko wzmacniają grozę sytuacji. Przeszłość Laury i Ariela splata się w nieoczekiwany sposób, prowadząc ich na ścieżkę, która prowadzi do samego Poltergeista. Gdy cała trójka znajduje się w miejscu, gdzie narodził się morderca, wydarzenia eskalują do finału, którego trudno się spodziewać.

🖋 Wrażenia z lektury:

„Wilczyca” to powieść pełna napięcia, emocji i nieprzewidywalnych zwrotów akcji. Mieczysław Gorzka tworzy świat, który zmusza czytelnika do emocjonalnego zaangażowania i głębokiego współodczuwania z bohaterami. Czytałam ją z nieustającym dreszczem niepewności, jakby każde kolejne odkrycie mogło odmienić bieg wydarzeń. To, co czyni tę książkę wyjątkową, to połączenie dynamicznej akcji z dogłębną analizą psychologiczną. Wilk, Bielczyk i Lesiecki to postaci, które nie są po prostu uczestnikami śledztwa – każdy z nich przechodzi swoją własną drogę emocjonalną, każdy ma swoje tajemnice, a ich losy splatają się w sposób, który trudno przewidzieć.

Na szczególną uwagę zasługują wątki psychologiczne – trauma, która prześladuje bohaterów, ich lęki i wewnętrzne konflikty nadają historii wielowymiarowości. Każdy wybór i każde działanie prowadzi do zaskakujących, a czasem przerażających konsekwencji. Finał, który Mieczysław Gorzka zaserwował w „Wilczycy,” jest mocny i satysfakcjonujący, pozostawiając nas z uczuciem napięcia i dreszczem emocji.

📢 Jeśli lubicie kryminały pełne mroku, zwrotów akcji i intensywnego napięcia, „Wilczyca” będzie dla Was doskonałym wyborem. Ta książka to prawdziwa perełka dla fanów thrillerów psychologicznych – emocjonująca i nieprzewidywalna od pierwszej do ostatniej strony!

Edymon

Popularne posty z tego bloga

"OSTATNI ROZDZIAŁ" - Katarzyna Kalista

Trafiając na taką powieści jak ta, ma się ochotę trwać w niej niemal bez końca. Urocza, wzruszająca i pełna sentymentu. Inna niż wszystkie. Nie przesadzona ani pobieżna. Idealna dla każdej z nas. Dla każdego, kogo rozczulają historie innych. Dla wrażliwca, który lubi poddawać się emocjom, gdzie śmiech i łzy przeplatają się, nadając smaku szarej rzeczywistości. To zaś, co uderza w tej książce najbardziej, to jej konstrukcja, czyli " powieść w powieści " oraz jej zakończenie, które niewiele ma wspólnego z romantyczną bajką o miłości. Jest mimo to kwintesencją smaku tej historii. Takie prawdziwe i niespodziewane wbrew pozorom. Subtelne i piękne. Tak samo piękne, jak i te przenikające się dwie historie, w których język jest nieokiełznaną materią, a rozwoju ich wydarzeń nie da się przewidzieć. W której " koniec jest zawsze początkiem czegoś nowego". Do tego szczera, emocjonalna i bardzo żywa. Można naprawdę oszaleć na jej punkcie. DEBIUT JAKICH MAŁO.

"KSIĘGA BEZIMIENNEJ AKUSZERKI" - Meg Elison

" Księga bezimiennej akuszerki " Meg Elison , laureatki nagrody im. Philipa K. Dicka to książka roku według " Publishers Weekly ". Nazywana opowieścią podręcznej w świecie postapo , która przedstawia wizję świata po wielkiej katastrofie, w tym przypadku po niesłychanie śmiertelnej epidemii gorączki, która doprowadziła do upadku znanej nam dziś cywilizacji. Przetrwać w świecie pandemii wydaje się jednak niczym, w porównaniu z tym, co wkrótce czeka ocalałych. Do tego " Księga bezimiennej akuszerki"pędzi w zawrotnym tempie. I nie chodzi tu bynajmniej o jej fabułę, a o jej przestrzeń czasową, która rozciąga się na wiele, wiele lat. Widać wyraźnie, iż autorka nie zamierzała skupiać się, ani zobrazować nam tylko chwili z życia bohaterki, jednego wydarzenia, jakiejś sensacji czy jednej przygody. Książka ta odsłania bowiem zrujnowany świat na przestrzeni niemal pokoleń, dając szansę czytelnikowi wyobrażenia sobie, czym tak naprawdę może być apokalipsa...

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...