Przejdź do głównej zawartości

JAK WYKOŃCZYĆ TEŚCIOWE - Alek Rogoziński

 

Alek Rogoziński to polski pisarz, znany głównie z humorystycznych kryminałów. Jego książki często łączą wątki detektywistyczne z lekkim, zabawnym stylem, co sprawia, że cieszą się popularnością wśród czytelników poszukujących lekkiej i wciągającej lektury. Autor nazywa siebie „Królem Komedii Kryminalnej” – tytuł ten podkreśla specyfikę jego twórczości.

Debiutował w 2015 roku powieścią „Ukochany z piekła rodem”, która od razu zdobyła uznanie czytelników. W swoich książkach często wprowadza barwne postaci, ironiczne sytuacje i absurdalne zwroty akcji. Jego styl porównywany jest do takich autorów jak Joanna Chmielewska, choć Rogoziński wypracował własną, niepowtarzalną manierę pisarską.

Do najpopularniejszych książek autora należą m.in.:

  • „Zbrodnia w wielkim mieście”,
  • „Do trzech razy śmierć”,
  • „Miłość ci nic nie wybaczy”,
  • „Dom Tajemnic” (napisana wspólnie z Magdaleną Witkiewicz).

Alek Rogoziński często osadza fabuły swoich powieści w środowiskach artystycznych i medialnych, co nadaje im dodatkowego kolorytu.  Skupmy się tymczasem na jednej z książek z serii „Teściowe” Aleka Rogozińskiego to humorystyczny cykl powieści, który zdobył dużą popularność dzięki błyskotliwemu dowcipowi, dynamicznej akcji i charakterystycznym bohaterom. Cykl skupia się na relacjach między teściowymi, ich rodzinami i otaczającym ich światem, ukazując te codzienne, a czasem absurdalne sytuacje z dużą dawką humoru, a książka o której będzie mowa to "Jak wykończyć teściowe" - Trzeci tom cyklu o teściowych autorstwa Aleka Rogozińskiego przenosi czytelników do słonecznego Egiptu, gdzie bohaterki poprzednich części – Maja Wrzesińska i Kazimiera Niedzielska – trafiają w sam środek międzynarodowej afery przemytniczej. Miały to być zwykłe, rodzinne wakacje, ale kiedy na scenę wkracza skarb Kleopatry i zagrożenia z nim związane, teściowe wraz z pisarką Różą Krull zostają uwikłane w pełną niebezpieczeństw i humoru przygodę.

Akcja powieści toczy się dynamicznie, prowadząc czytelnika przez gorące piaski Sahary, zatłoczone ulice Hurghady oraz historyczne zakątki Aleksandrii i Gizy. Humor sytuacyjny, ironiczne dialogi i absurdalne zwroty akcji to znaki rozpoznawcze Rogozińskiego, które nadają książce lekkości i pozwalają czytelnikowi śmiać się w głos. Jednakże autor, znany z komediowego podejścia do kryminału, nie stroni również od odniesień do aktualnych tematów społecznych czy ludzkich przywar.

Bohaterowie są mocno zarysowani i łatwo zapadają w pamięć. Kontrast między konserwatywną Kazimierą a bezpośrednią i bezpruderyjną Mają tworzy komiczną, ale dobrze działającą mieszankę. Towarzyszący im spis postaci pomaga w rozeznaniu się w relacjach, choć dzięki charakterystycznym osobowościom nie jest on konieczny. Jednocześnie, choć humor i wartka akcja to silne strony powieści, momentami może ona wydawać się zbyt zagmatwana lub przesadnie dynamiczna, co sprawia, że łatwo stracić orientację w niektórych wątkach.

W porównaniu do poprzednich tomów, książka wypada nieco słabiej pod względem fabularnej świeżości – niektóre elementy mogą wydawać się powtarzalne. Mimo to pozostaje lekką i przyjemną lekturą, która idealnie sprawdzi się jako sposób na poprawę humoru.

Dla fanów serii powrót do świata tych ekscentrycznych teściowych z pewnością będzie satysfakcjonujący. Choć dla nowych czytelników łatwo odnaleźć się w fabule dzięki charakterystycznym postaciom, znajomość poprzednich części wzbogaca odbiór powieści. „Jak wykończyć teściowe” to zabawna, pełna absurdu książka, idealna na kilka relaksujących wieczorów.

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...