"Rok zaćmienia" - Marta Knopik

"Rok Zaćmienia" to literacka podróż przez Czarne Miasto, gdzie John Fox, przedstawiciel kancelarii prawniczej z Chicago, staje w obliczu apokalipsy wcześniej niż reszta ludzkości. Schyłek tysiąclecia maluje obraz pełen chaosu, wstrząsów ziemi i dymu, z którym bohater musi się zmierzyć w poszukiwaniu spadkobiercy. Autorka za sprawą tej historii przenosi jednocześnie czytelnika w labirynt korytarzy, snów i wspomnień, gdzie rzeczywistość splata się z fantazją, a czas traci swą linearność. To coś niezwykłego.

W tej mrocznej powieści, w której, gdzieniegdzie prześwituje nutka grozy, autorka prezentuje nam Czarne Miasto jako arenę przemiany wewnętrznej bohatera. Przedstawia czytelnikowi Śląsk, w sposób, który pełen jest symbolicznych odniesień i psychologicznych prawd. Niczym w krzywym zwierciadle owe miasto staje się też drogowskazem prowadząc głównego bohatera go do odkrycia prawdziwego siebie.

Powieść wyróżnia się, poza tym oryginalnością, choć nie należy do szczególnie łatwych i nie jest też dla każdego. Czytelnik znajdzie w niej elementy baśni, satyry oraz odniesienia do śląskości, uwzględniając jednocześnie towarzyscy jej potrawy, gwarę i zwyczaje, co stanowi dodatkową intrygującą warstwę powieści. Z pewnością będzie to jednak smakowity kąsek dla mieszkańców Śląska i tych, którzy pragną od literatury czegoś znacznie więcej niż tylko samej rozrywki.

„Rok zaćmienia” podobnie zresztą jak i „Czarne miasto” to Opowieść przemyślana, ciekawa w swojej naturze, pełna niecodziennych relacji międzyludzkich i potrzeby odnalezienia własnej ścieżki życiowej. Autorka dotyka tym samym tematu rodzinnych korzeni, ukazując, jak istotne są one w procesie przemiany, pozostawiając jednocześnie czytelnika z głęboką refleksją.

Edymon

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...

Biblioteka Edymona

Szukaj na tym blogu