Przejdź do głównej zawartości

Przyjemność

źródło

Przyjemność - to  wartość o charakterze pozytywnym. 
To wyjątkowe doświadczenie zmysłowe - indywidualne dla każdego z nas. 
To uczucie zadowolenia i satysfakcji.
To przeciwieństwo nieprzyjemności i zła.
To cała gama najróżniejszych bodźców, które wywołują miłe wrażenia. 
Do przyjemności nie trzeba nas namawiać, ale trzeba o nie dbać. Zwłaszcza, że nas mózg jest dość przewrotny, i nie lubi bierności. Szybko wówczas przypomina nam o tym, co smutne, co najgorsze a czego przecież tak bardzo pragniemy unikać.
Zróbmy, więc ten pierwszy, mały krok do szczęścia i sprawmy sobie przyjemność. Spróbujmy odnaleźć ja choćby w najmniejszych rzeczach, najkrótszych chwilach dnia i cieszmy się nią.
Pozytywne emocje i sen życia to tak naprawdę dwa potężne filary własnej rozkoszy i radosnego upojenia. Śmiało! Do dzieła!

Za dużo wokół złych wiadomości, bólu i strachu o lepsze jutro, złości, problemów, ludzi, którzy mają w sobie jad - a nie wolno nam na tym tylko poprzestawać.   Łapcie "byka za rogi", tę małą chwilę radości i zróbcie coś wyjątkowego. Ja dziś stworzyłam tego bloga. Bloga, tak naprawdę dla mnie i dla tych, co maja pasję i chcą się nią dzielić. Nauczyłam się dzięki temu też kilku nowych słów i kilku graficznych chwytów - Brawo Ja! Teraz na was kolej!

Zobaczcie ile piękna i radości jest wokół nas. Zostawmy, więc rozterki i smutki w tyle - może nas nie dogonią.;)  Zatrzymajcie się na chwilę i pomyślcie niczym Danuta Szaflarska (fot). 

Albo Wisława Szymborska:

Żaden dzień się nie powtórzy,
Nie ma dwóch podobnych nocy,
Dwóch tych samych pocałunków,
Dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Moje pasje i przyjemności, z którymi chciałabym się z wami dzielić to głównie książki, choć znajdzie się ich jeszcze kilka. Z czasem przekonacie się o tym sami, o ile tu ze mną będziecie - do czego gorąco zapraszam.

A jakie są wasze na dziś przyjemności.









Popularne posty z tego bloga

"OSTATNI ROZDZIAŁ" - Katarzyna Kalista

Trafiając na taką powieści jak ta, ma się ochotę trwać w niej niemal bez końca. Urocza, wzruszająca i pełna sentymentu. Inna niż wszystkie. Nie przesadzona ani pobieżna. Idealna dla każdej z nas. Dla każdego, kogo rozczulają historie innych. Dla wrażliwca, który lubi poddawać się emocjom, gdzie śmiech i łzy przeplatają się, nadając smaku szarej rzeczywistości. To zaś, co uderza w tej książce najbardziej, to jej konstrukcja, czyli " powieść w powieści " oraz jej zakończenie, które niewiele ma wspólnego z romantyczną bajką o miłości. Jest mimo to kwintesencją smaku tej historii. Takie prawdziwe i niespodziewane wbrew pozorom. Subtelne i piękne. Tak samo piękne, jak i te przenikające się dwie historie, w których język jest nieokiełznaną materią, a rozwoju ich wydarzeń nie da się przewidzieć. W której " koniec jest zawsze początkiem czegoś nowego". Do tego szczera, emocjonalna i bardzo żywa. Można naprawdę oszaleć na jej punkcie. DEBIUT JAKICH MAŁO.

"KSIĘGA BEZIMIENNEJ AKUSZERKI" - Meg Elison

" Księga bezimiennej akuszerki " Meg Elison , laureatki nagrody im. Philipa K. Dicka to książka roku według " Publishers Weekly ". Nazywana opowieścią podręcznej w świecie postapo , która przedstawia wizję świata po wielkiej katastrofie, w tym przypadku po niesłychanie śmiertelnej epidemii gorączki, która doprowadziła do upadku znanej nam dziś cywilizacji. Przetrwać w świecie pandemii wydaje się jednak niczym, w porównaniu z tym, co wkrótce czeka ocalałych. Do tego " Księga bezimiennej akuszerki"pędzi w zawrotnym tempie. I nie chodzi tu bynajmniej o jej fabułę, a o jej przestrzeń czasową, która rozciąga się na wiele, wiele lat. Widać wyraźnie, iż autorka nie zamierzała skupiać się, ani zobrazować nam tylko chwili z życia bohaterki, jednego wydarzenia, jakiejś sensacji czy jednej przygody. Książka ta odsłania bowiem zrujnowany świat na przestrzeni niemal pokoleń, dając szansę czytelnikowi wyobrażenia sobie, czym tak naprawdę może być apokalipsa...

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...