Przejdź do głównej zawartości

"Tata Oli i piłkarska gorączka" Thomas Brunstrom, Thorbjorn Christoffersen



"Tata Oli i piłkarska gorączka" to kolejna część serii pełnej humoru i lekkości, która zapewnia doskonałą zabawę dla dzieci w wieku przedszkolnym. Tym razem przenosimy się na boisko piłkarskie, gdzie Tata Oli, widząc talenty swojej córki, postanawia zaprowadzić ją na treningi. Jednak nie wszystko idzie zgodnie z planem, gdyż Tata, poruszony emocjami i swoimi marzeniami, wciąż próbuje narzucić swoje podejście i ambicje dziewczynce.

Fabuła książki skupia się na relacji między Oli a jej tatą, który wciąż pragnie przekazać córce swoją pasję do piłki nożnej. Opowieści o własnych wyczynach z dawnych lat są tak przesadzone, że nawet mała Ola przewraca oczami z niedowierzaniem. Kiedy jednak dziewczynka zaczyna brać udział w treningach i meczach, Tata staje się jeszcze bardziej zaangażowany, co prowadzi do wielu komicznych sytuacji na boisku i poza nim.

Najbardziej zabawne momenty pojawiają się jednak podczas meczów, gdy Tata Oli nie potrafi powstrzymać się od wyrażania emocji i daje upust swojej ekscytacji w bardzo widowiskowy sposób. "Tata dostał amoku tuż przy linii bocznej. Skacze, tańczy i na kolanach ślizga się po trawie. I prawie przewraca trenerkę, bo chyba próbował wykonać salto". Jego zachowanie budzi śmiech zarówno u czytelników, jak i postaci w książce, co dodaje historii lekkości i humoru.

Jednak głównym przesłaniem tej książki jest nauka równowagi i szacunku w relacji między dzieckiem a rodzicem. Ola ostatecznie musi wyrazić swoje uczucia i obawy, co prowadzi do szczerej rozmowy z tatą. Ta scenka, choć prosta, jest ważnym momentem, który pokazuje, że nawet najbardziej zakręcone sytuacje mogą zakończyć się pozytywnie, gdy tylko zechcemy ze sobą porozmawiać.

Podsumowując, "Tata Oli i piłkarska gorączka" to książka pełna humoru, lekkości i zabawnych sytuacji, która nie tylko dostarcza rozrywki, ale także przekazuje ważne wartości o relacjach rodzinnych i komunikacji. Idealna lektura dla dzieci, które lubią sport i przygody, a także dla tych, które chcą lepiej zrozumieć swoje relacje z rodzicami.

Bajecznym uzupełnieniem całej tej historii są też rysunki. Szalenie barwne i kolorowe. Każda strona, aż po brzegi, wypełniona jest kolorami. One wręcz iskrzą od różnorodności barw. Świetnie oddane są też w mimice emocje bohaterów, z których możemy czerpać również wiele zabawy. Ilustracje nie tylko uzupełniają tekst, ale także dodają mu życia i energii, przyciągając uwagę czytelników i zapewniając im dodatkową radość z lektury.

Popularne posty z tego bloga

  „Jako bibliotekarka wiem jedno: będę ją polecać czytelniczkom, które nie boją się ciszy między zdaniami. Tym, które nie potrzebują fajerwerków, lecz gęstej atmosfery. Tym, które lubią, gdy książka pracuje w nich jeszcze długo po odłożeniu.” Droga Przyjaciółko, Piszę zatem do Ciebie z bibliotecznego zaplecza, między półką z literaturą obyczajową a działem „proza współczesna — Polska”, bo właśnie tam próbuję umiejscowić Córki Mroku — i wciąż nie wiem, czy robię to właściwie. Mam na myśli powieść Córki Mroku autorstwa Agata Sosnowska , wydaną przez Wydawnictwo S@N . Książkę, której naprawdę niewiele mogę zarzucić — a jednak nie potrafię jej w sobie do końca osadzić. Zawodowo powinnam być zdecydowana. Powinnam wiedzieć, komu ją polecić bez wahania, do jakiej kategorii przypisać, jakim jednym zdaniem ją streścić. Tymczasem to proza, która wymyka się etykietom. To nie jest klasyczna saga rodzinna, choć czuć w niej ciężar dziedziczenia — nie tylko historii, ale i emocji. To nie jest t...

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...