DOKTOR BOGUMIŁ - Ałbena Grabowska

Miłość, intrygi, wyzwania, medycyna i historia - to wszystko, a nawet więcej znajdziecie w pierwszym tomie "Uczniów Hipokratesa" Ałbeny Grabowskiej "Doktor Bogumił".

Jak się jednak domyślam, ta lektura już za wami ;)

Ałbena Grabowska, znana z tworzenia literatury pełnej emocji i barwnych postaci, w swojej książce "Doktor Bogumił" ponownie udowadnia, że jest mistrzynią w snuciu opowieści, które angażują czytelnika od pierwszych stron. Powieść jest pierwszą częścią nowej sagi rodzinnej, w której autorka przedstawia losy kilku pokoleń na tle burzliwej historii Polski.

Tytułowy bohater, doktor Bogumił Korzyński, to postać wielowymiarowa. Jest to człowiek pełen pasji, oddany swojej pracy lekarza, ale także pełen wewnętrznych konfliktów i tajemnic. Pozostałe postacie w "Doktorze Bogumile" są również znakomicie skonstruowane, ale to głównie Bogumił mimo swoich wad, budzi sympatię i zrozumienie. Jego relacje z innymi bohaterami, zwłaszcza z rodziną, są skomplikowane i pełne emocji. Każda postać drugoplanowa ma też swoje miejsce w historii i przyczynia się do budowania bogatego tła opowieści, która rozgrywa się u schyłku XIX wieku, co dodaje historii historycznej głębi i autentyczności. Grabowska z wielką precyzją zresztą oddaje realia tamtych czasów, co jest jednym z największych atutów książki.

Pisze językiem prostym, ale jednocześnie pełnym wdzięku. Jej opisy są malownicze, a dialogi naturalne. Dzięki temu czytelnik może łatwo przenieść się do opisywanej rzeczywistości i wczuć się w losy bohaterów. Książka porusza wiele ważnych tematów, takich jak miłość, poświęcenie, walka z przeciwnościami losu oraz moralne dylematy. Autorka nie boi się również dotykać trudnych kwestii społecznych i politycznych, co czyni powieść jeszcze bardziej wartościową i angażującą.

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...

Biblioteka Edymona

Szukaj na tym blogu