CZEREŚNIOWY SAD - Aleksandra Rochowiak

"Czereśniowy sad" Aleksandry Rochowiak to książka, która wplątuje czytelnika w sieć emocji i historii, tak bogatych, że trudno się od nich oderwać. To opowieść o rodzinie, która wyłania się jak kronika, serwując nam pełne kłamstw, cierpienia, tajemnic i tęsknoty obrazy życia kilku pokoleń.

Eliza Dębska - jedna z bohaterek powieści prowadzi uporządkowane życie u boku ukochanego męża i córki Poli, wobec której jest wyjątkowo nadopiekuńcza. Jej spokój jednak zostaje pewnego dnia mocno zachwiany, gdy otrzymuje wiadomość o rzekomej obecności jej zaginionej matki w hospicjum Azyl. Za namową męża, zbierając odwagę i wypełniona gniewem, Eliza wyrusza na poszukiwanie prawdy, która zmusza ją do zmierzenia się z bolesnymi faktami z przeszłości, co nie będzie łatwe dla żadnej ze stron. Historia ta stanowi też niejako trzonem całej opowieści. W książce znajdziemy jednak znacznie więcej wątków, które sprawią, że ta historia nabierze jeszcze większego smaku i poruszy nasze serca.

Autorka ukazuje nam jednocześnie różne oblicza miłości, czasem tej bolesnej i niesprawiedliwej, ale zawsze autentycznej. Nie jest to też lekka lektura, mimo łatwości języka jakim operuje. Jest to równocześnie opowieść o życiu, którego ból i niełatwe koleje losu sprawiają, że czytelnik łatwo utożsami się z jej bohaterkami. Zwłaszcza jeśli i w jego sercu tkwi kamień, albo sekret skrywany gdzieś w zakamarkach pamięci. Żal albo tęsknota za czymś utraconym. Pojawi w niej również motyw hospicjum i starości, który jest wielce istotnym elementem powieści i który wzbudzi zapewne w nas wiele refleksji na temat przemijania, lęku i tęsknoty. Ta świadomość nieuchronności końca życia dodaje narracji głębi i emocjonalnego ciężaru, ale i jednocześnie ogromnej wrażliwości.

Jest to krótko mówiąc piękna opowieść o niesprawiedliwości, smutku, przebaczeniu i odejściu, ale przede wszystkim o sile miłości, która przetrwała najtrudniejsze chwile. "Czereśniowy sad" zaskakuje swoją głębią i autentycznością, zostawiając czytelnika z refleksją nad własnym życiem i relacjami.

Popularne posty z tego bloga

DJ BAMBI - Auður Ava Ólafsdóttir

Czasem warto nie tyle dawać głos, ile spróbować go naprawdę usłyszeć. Takim właśnie gestem było sięgnięcie po powieść "DJ Bambi" autorstwa Auður Ava Ólafsdóttir. Choć literatura skandynawska od lat budzi zaufanie jako przestrzeń wyważonej, subtelnej i świadomie prowadzonej narracji, tym razem lektura okazała się doświadczeniem znacznie bardziej wymagającym, niż można było przypuszczać. Seria „Dzieł Pisarzy Skandynawskich” przyzwyczaiła już czytelników do prozy starannie wyselekcjonowanej i literacko dopracowanej, jednak „DJ Bambi” wykracza poza ramy zwykłej opowieści. To książka, która nie tyle opowiada historię, ile zaprasza do wejścia w cudze doświadczenie. Rozmowy o tej powieści często wywołują podobne reakcje: „to nie moje tematy”, „nigdy bym po nią nie sięgnął”, „to nie dla mnie”. A jednak nawet osoby deklarujące dystans wobec podobnej tematyki słuchają opowieści o niej do końca. Być może z ciekawości, być może z potrzeby zrozumienia czegoś, co pozostaje odległe od włas...

„Jako bibliotekarka wiem jedno: będę ją polecać czytelniczkom, które nie boją się ciszy między zdaniami. Tym, które nie potrzebują fajerwerków, lecz gęstej atmosfery. Tym, które lubią, gdy książka pracuje w nich jeszcze długo po odłożeniu.” Droga Przyjaciółko, Piszę zatem do Ciebie z bibliotecznego zaplecza, między półką z literaturą obyczajową a działem „proza współczesna — Polska”, bo właśnie tam próbuję umiejscowić Córki Mroku — i wciąż nie wiem, czy robię to właściwie. Mam na myśli powieść Córki Mroku autorstwa Agata Sosnowska , wydaną przez Wydawnictwo S@N . Książkę, której naprawdę niewiele mogę zarzucić — a jednak nie potrafię jej w sobie do końca osadzić. Zawodowo powinnam być zdecydowana. Powinnam wiedzieć, komu ją polecić bez wahania, do jakiej kategorii przypisać, jakim jednym zdaniem ją streścić. Tymczasem to proza, która wymyka się etykietom. To nie jest klasyczna saga rodzinna, choć czuć w niej ciężar dziedziczenia — nie tylko historii, ale i emocji. To nie jest t...

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

Biblioteka Edymona

Szukaj na tym blogu