Przejdź do głównej zawartości

ARIA Nazanine Hozar

 

 
"Aria" nie jest powieścią, która dostarczy nam czytelniczej zabawy i pełnego relaksu. Ma jednak szansę sprawić, że się nią zachwycimy. Jej klasą, stylem i tematem, który porusza. Jej ponadczasowością, uniwersalnością i dramatyzmem, który wybrzmiewa w każdym jej zdaniu. Tam bowiem toczy się prawdziwa walka o życie i marzenia. I rodzą się wielkie nadzieje, w świecie pełnym napięć.

Nie sposób przeczytać jej też na raz. Zbyt dużo w niej bólu i cierpienia. Obrazów, do których nasz umysł raczej nie przywykł, ale w jej obliczu będzie je tworzył we własnej wyobraźni. Co ciekawe obrazy te nie będą dotyczyły konfliktów zbrojnych w Iranie, a ludzkich serc. Tego, czym są one nasiąknięte. Ich kulturą i religią. Codziennością, która przyprawia o gęsią skórkę. Na szczęście w kraju pełnym wszelkich podziałów i niepokojów są ludzie, którzy odważą się wyrwać śmierci życie. Życie niemowlaka porzuconego na wysypisku. Leżącego wśród wygłodniałych psów, którego porzucono, bo miało niebieskie oczy. Było zatem przeklęte.

"Nazywam cię Aria, imieniem każdego bólu i każdej miłości na tej ziemi. To będzie tak, jakbyś nigdy nie zaznała porzucenia. A kiedy otworzysz usta, by mówić, pozna cię cały świat" - Powiedział jej nowy ojciec.


Tak też traktowała później dziewczynkę cała społeczność. To nie było jednak najgorsze. We własnym domu przeżywała jeszcze większy koszmar. Tak działo się jednak tylko pod nieobecność jej przybranego ojca, a jedyną jej radością była przyjaźń z chłopcem z sąsiedztwa. To z nim rozmawiała, poznawała zaułki miasta i odkrywała nowe prawdy. Pewnego dnia wydarzyło się jednak coś, co złamało jej serce, ale i uratowało życie. Po raz drugi. Aria trafiła bowiem do domu pewnej bogatej wdowy, która gotowa była dać dziewczynce bardzo wiele, z wyjątkiem uczucia. Rzeczywistość zatem w której przyszło żyć temu dziecku, a potem dorastającej kobiecie nie była łatwa. Aria miała jednak w sobie odwagę i wiarę, która pozwoliła przetrwać jej bardzo wiele. A my za sprawą tej powieści mamy okazję towarzyszyć jej w tym jej życiu niemal przez trzy dekady. Życiu, które John Irving nazwał "feministyczną odyseją". Życiu, któremu przyszło zaistnieć w jednym z najbardziej burzliwych okresów w dziejach Iranu. Życiu widzianymi oczami porzuconej przez matkę dziewczynki.

"Aria" to szalenie emocjonująca i nierzadko trudna w odbiorze lektura, która pozostawia po sobie ślad. Ślad historii i osobistego dramatu. Ta cech przyświecająca jednak nie tylko tej powieści ale i całej serii, w której ta książka się znalazła. "Piąta strona świata" jest bowiem czymś, co pozwala czytelnikowi odkryć również nowe pokłady i literackiego świata. 

ALBATROS

Popularne posty z tego bloga

"OSTATNI ROZDZIAŁ" - Katarzyna Kalista

Trafiając na taką powieści jak ta, ma się ochotę trwać w niej niemal bez końca. Urocza, wzruszająca i pełna sentymentu. Inna niż wszystkie. Nie przesadzona ani pobieżna. Idealna dla każdej z nas. Dla każdego, kogo rozczulają historie innych. Dla wrażliwca, który lubi poddawać się emocjom, gdzie śmiech i łzy przeplatają się, nadając smaku szarej rzeczywistości. To zaś, co uderza w tej książce najbardziej, to jej konstrukcja, czyli " powieść w powieści " oraz jej zakończenie, które niewiele ma wspólnego z romantyczną bajką o miłości. Jest mimo to kwintesencją smaku tej historii. Takie prawdziwe i niespodziewane wbrew pozorom. Subtelne i piękne. Tak samo piękne, jak i te przenikające się dwie historie, w których język jest nieokiełznaną materią, a rozwoju ich wydarzeń nie da się przewidzieć. W której " koniec jest zawsze początkiem czegoś nowego". Do tego szczera, emocjonalna i bardzo żywa. Można naprawdę oszaleć na jej punkcie. DEBIUT JAKICH MAŁO.

"KSIĘGA BEZIMIENNEJ AKUSZERKI" - Meg Elison

" Księga bezimiennej akuszerki " Meg Elison , laureatki nagrody im. Philipa K. Dicka to książka roku według " Publishers Weekly ". Nazywana opowieścią podręcznej w świecie postapo , która przedstawia wizję świata po wielkiej katastrofie, w tym przypadku po niesłychanie śmiertelnej epidemii gorączki, która doprowadziła do upadku znanej nam dziś cywilizacji. Przetrwać w świecie pandemii wydaje się jednak niczym, w porównaniu z tym, co wkrótce czeka ocalałych. Do tego " Księga bezimiennej akuszerki"pędzi w zawrotnym tempie. I nie chodzi tu bynajmniej o jej fabułę, a o jej przestrzeń czasową, która rozciąga się na wiele, wiele lat. Widać wyraźnie, iż autorka nie zamierzała skupiać się, ani zobrazować nam tylko chwili z życia bohaterki, jednego wydarzenia, jakiejś sensacji czy jednej przygody. Książka ta odsłania bowiem zrujnowany świat na przestrzeni niemal pokoleń, dając szansę czytelnikowi wyobrażenia sobie, czym tak naprawdę może być apokalipsa...

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...