Przejdź do głównej zawartości

"Kobiety, o których myślę nocą" Mia Kankimäki

 


"Kobiety, o których myślę nocą" to wyjątkowa opowieść o kobietach, które swoją odwagą, determinacją i pasją zainspirowały autorkę do podjęcia niezwykłej podróży. Mia Kankimäki, fińska autorka, podejmuje się w tej książce literackiej i osobistej wyprawy w poszukiwaniu śladów kobiet, które pomimo przeciwności losu osiągnęły swoje cele, zostawiając po sobie trwały ślad w historii.

Książka składa się z esejów, które łączą elementy literatury faktu, biografii oraz osobistego dziennika podróży. Kankimäki pisze o takich postaciach jak Karen Blixen, Artemisia Gentileschi, czy Alexandra David-Néel, ale wiele z bohaterek to mało znane kobiety, które często pozostają na marginesie historii. Tym bardziej warto po nią sięgnąć, by odkryć ich fascynujące życiorysy i czerpać z nich inspirację.

Autorka nie tylko przybliża czytelnikowi sylwetki tych niezwykłych postaci, ale także snuje refleksje na temat własnego życia, pokazując, jak bardzo historie innych mogą inspirować i wpływać na nasze własne decyzje. Styl Mii Kankimäki jest pełen czułości i autentyczności. Pisarka z wprawą przeplata wątki biograficzne z osobistymi przemyśleniami, tworząc nastrojową i głęboko poruszającą narrację.

"Kobiety, o których myślę nocą" to nie tylko hołd dla zapomnianych lub niedocenionych kobiet, ale także zachęta dla czytelniczek i czytelników do podążania własną ścieżką, niezależnie od trudności, jakie mogą napotkać. To książka, która może zainspirować do refleksji nad rolą kobiet w historii i w naszych własnych życiach, przypominając, że nawet w najbardziej samotnych momentach warto myśleć o tych, które przed nami wytyczyły szlaki.


Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...