Przejdź do głównej zawartości

ZAKOCHANY W ZAKONNICY Sylwia Kubik

 „Zakochany w zakonnicy” Sylwii Kubik to intrygująca powieść, która zaprasza czytelnika do złożonego świata życia zakonnic, ukazując nie tylko ich codzienność, ale także wyzwania, z którymi się zmagają. Choć tytuł sugeruje romantyczną fabułę, w rzeczywistości historia rozgrywa się na wielu płaszczyznach, zagłębiając się w zawirowania emocjonalne i społeczne związane z życiem w klasztorze.

Autorka, poprzez różnorodność perspektyw postaci, pozwala lepiej zrozumieć złożoność instytucji kościelnej. Oferuje nam portret sióstr i duchownych, ukazując zarówno ich oddanie misji, jak i ciemne strony ich egzystencji, co dodaje głębi i realizmu narracji. Zauważalnie bez osądzania, Kubik wskazuje na ludzkie słabości, co sprawia, że obrazy zakonnic i księży stają się bardziej autentyczne i bliskie.

Interesującym aspektem powieści jest analiza relacji międzyludzkich, które z czasem mogą przybierać różne formy. Temat celibatu i skomplikowanych emocji, które się z nim wiążą, Jawnie prowokuje do refleksji nad życiem duchowym i uczuciowym. Autorka nie boi się też poruszyć kontrowersyjnych kwestii, co może wywołać mieszane reakcje wśród czytelników.

Choć momentami można odczuć, że treść odstaje od typowej romansu, „Zakochany w zakonnicy” jest obrazem miękkości ludzkich serc, skrywających pragnienie bliskości i akceptacji. Sylwia Kubik umiejętnie prezentuje złożoność relacji w świecie, w którym przysięgi mają pierwszeństwo przed emocjami. Książka pozostawia po sobie wiele pytań, skłaniając do głębszych refleksji nad samotnością, miłością i poświęceniem, co czyni ją wartościową lekturą dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż tylko klasycznego romansu, bo dla mnie z pewnością ona romansem nie jest. Zmieniłabym też jej tytuł, który trudno mi zaakceptować w tej odsłonie powieści.

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...