Tytułowa bohaterka powieści, Willa ma dwanaście lat i pochodzi z klanu leśnych ludzi, o którym wśród Cherokee, krążą liczne legendy. Biali osadnicy nazywają ich nocnymi złodziejami lub nocnymi duchami. Dzieje się tak ponieważ młodzi Feiranie właśnie nocą skradają się do nich legowisk i osad, by pozbawić ich części mienia. Są niewidoczni, choć ich ciała składają się tak samo z krwi i kości, jak każdej innej leśnej istoty. W dawnych czasach Feiranie byli jednak inni. Nie grabili. Nie potrzebowali też niczego, czego nie mógł dać im las. Niestety pojawił się biały człowiek z siekierą i maszynami. Oni wycinali las a leśni ludzie zmieniali się pod ich wpływem. Zmienił się ich język, potrzeby, pragnienia i obyczaje. Już tylko nieliczni pamiętają dawnych Feiran. Wśród nich jest Willa. Ona jednak widzi przeszłość oczami babki, która przekazała jej nie tylko wiedzę dawnych, ale i moc czynienia dobra. Z czasem dziewczynka dowiaduje się więcej i więcej. Doświadcza też rzeczy, które przekraczają jej pojmowanie świata. Jej świat się przeobraża. Zmienia z każdym napotkanym człowiekiem. Nic nie jest już jak dawniej. W umyśle Willi rodzą się nowe pragnienia, a poczucie lojalności wobec swojego klanu nabiera zupełnie nowych wymiarów. Willa na nowo doświadcza też więzi z lasem, z jego mieszkańcami i własnym ludem. Doznaje wielu krzywd i miłości zarazem. Uczy się przez to patrzeć na świat własnymi oczami, by potem móc podjąć walkę i stanąć oko w oko ze złem, kłamstwem i żądzą władzy, od której okazuje się nie jest wolny nawet jej lud. One bowiem doprowadzają do zerwania więzi z naturą, zdławienia uczucie miłości, wspólnoty i współczucia. Wyzwalają za to strach, zajadłość i pragnienie bezwarunkowej kontroli. Willa była ostatnią, która kierowana nauką babki gotowa była żyć, kochać i podążać ścieżką własnego serca. A wszystko to zaczęło się od pewnego aktu szlachetności, której Willa doznała od Światłolubnego.
"WILLA DZIEWCZYNA Z LASU" - Roberta Beatty, autora bestsellerowej "Serafiny" (jak donoszą media) to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora. Pierwsze i z pewnością nie ostatnie. Książka ta jest bowiem czymś więcej niż tylko literacką przygodą. Jest formą przywołującą pamięć o przyrodzie. Wymuszającą szacunek do natury. Pełną refleksji historią człowieka. Metaforą dziejów ludzkości. Krzykiem natury walczącej o prawo do bycia. Cichym głosem, próbującym na nowo wybrzmieć w naszych umysłach. Baśnią o zaczarowanej magii lasu. Przestrogą. Wiele w niej również ludzkich prawd. Pragnień i zwyczajów, przez co nabiera osobliwego charakteru lustra, w którym wcale nietrudno się przejrzeć.
Do tego napisana pięknym, lirycznym językiem. Wyjątkowo plastycznie i pociągająco. Czyta się ją więc niemal intuicyjnie. Pełna jest czułości. Nietrudno też i o łzy wzruszenia. Nic więc dziwnego, że nie ominęła jej nominacja do nagrody The Green Earth Book Award. Polecam ją zatem wszystkim. Małym i dużym czytelnikom. A tych, którzy będą mieli niedosyt informuję, że lada dzień pojawi się nakładem Wydawnictwa Literackiego kontynuacja przygód dziewczyny z lasu. Będzie to "Willa, dziewczyna z Mrocznej Jamy".
W obliczy takich historii skłonna jest stworzyć nową półkę w swojej biblioteczce. Specjalny dział książki międzypokoleniowej.
Za egzemplarz książki dziękuję
Wydawnictwu LITERACKIE