"Heaven" Mieko Kawakami

"Heaven" Mieko Kawakami japońskiej pisarki to powieść nominowana do Międzynarodowej Nagrody Bookera 2022, co nie powinno odstraszać, a raczej zachęcić do jej lektury. Lekturyj niewielkiej książeczki, w obliczu której emocje będą wzbierać w nas z każdą przeczytaną stroną coraz potężniej. Aż wybuchną albo sprawią, że przyjdzie nam wiele z nich jeszcze przepracować.

Jej bohaterem jest czternastoletni chłopak z wadą wzroku o przezwisku Maroko. Tak wołają na niego koledzy z klasy. Ci, którzy serwują mu każdego dnia potężną dawkę upokorzeń. Znęcają się nad nim i poddają coraz to bardziej okrutnym torturom. A świat jakby tego nie widzi. Jakby nie było wokół nich nikogo więcej. Nikogo, kto zauważy co dzieje się na arenie nastoletniego bytu. Tym bardziej że Maroko nie jest w swoim cierpieniu odosobniony, o czym przekonuje się krótko po tym, jak...

„Było to pod koniec kwietnia. Kiedy otworzyłem piórnik, pomiędzy ołówkami zauważyłem niewielki, wielokrotnie poskładany kawałek papieru. Rozłożyłem go i przeczytałem: ‘Jesteśmy podobni.”

Kojima to dziewczynka z biednego domu. Zawsze brudna i nieuczesana, której koleżanki również nie szczędzą upokorzeń. Z czasem tych dwoje zaprzyjaźnia się ze sobą, choć nie otwarcie. Spotykają się w ukryciu i piszą do siebie listy. Dyskutują o świecie i jego wartościach. Z czasem coraz odważniej również o sobie. Te spotkania i listy napełniają ich radością. Pozwalają inaczej patrzeć na świat i to, czego doświadczają. Nierzadko cierpią podwójnie. To cierpienie wyzwala jednak w nich siłę. Moc, której zupełnie nie rozumieją ich oprawcy.

„Jeśli istnieje piekło, to tutaj, na ziemi. Niebo też. Tu jest wszystko.”

„Heaven” to niezwykła i trudna zarazem lektura. Historia, której trudno się oprzeć, mimo zła, które w niej tkwi. Wciągająca i poruszająca najczulsze struny naszych emocji. Wiele z jej scen gotowych jest wyzwolić w nas złość, bezradność, a nawet szaleństwo. Dosłownie chciałoby się wejść w jej spektakl by powiedzieć DOŚĆ! Zadziałać. Tego jednak nie możemy zrobić. Nie mamy wpływu na to, co dzieje się z bohaterami powieści. Za to na to, co wokół nas - już tak. Warto się więc z nią zapoznać mimo obezwładniającej mocy, która w sobie ma. Która jest efektem jednej rozmowy ofiary z oprawcą.

Obowiązkowa lektura dla młodzieży i nas i nazwisko do zapamiętania — Mieko Kawakami — bo już niebawem ukaże się kolejna powieść autorki w polskim przekładzie "Piersi i jajeczka". Ależ ja na nią czekam.

MOVA

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...

Biblioteka Edymona

Szukaj na tym blogu