Przejdź do głównej zawartości

"Tygrys" Cezary Harasimowicz

 


Zwierzęta zawsze były, są i będą nieodzownym elementem literatury dziecięcej. Ich świat od zawsze intryguje, bawi i jest nam zwyczajnie bliski. Przyciąga uwagę dzieci, więc i samych autorów. Łatwiej bowiem przemycić pewne wartości prezentując je używając zwierzęcych bohaterów niż ludzi. Jednocześnie bawiąc i ucząc. W tym przypadku autor skupia dodatkowo uwagę czytelnika również na relacjach jakie rodzą się pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem, traktując je na równi. Bez podwładności, którą to właśnie neguje w "Tygrysie".

Tytułowy Tygrys to jedno ze zwierząt cyrkowych, którym przyszło egzystować w brutalnym świecie ludzi. Ludzi nastawionych na władze i zyski. Tam bowiem Tigre w cieniu bata wykonuje posłusznie wszystkie sztuczki. Do czasu. Do chwili, w której tygrys odnajduje w sobie odwagę by powiedzieć dość. Dość tresurze i upokarzającym go występom. Jego bunt wzmaga też tęsknota za ukochaną tygrysicą, poczucie ogromnej niesprawiedliwości i cichy głos pewnej dziewczynki, która jako jedyna miał odwagę wyrazić swój sprzeciw i lęk, wobec tego co działo się na arenie cyrku. 

Tigre staje się tym samym bezużyteczny dla cyrku, a co robi się ze zwierzętami, które nie spełniają już swojej roli? Pozbywa się ich. I tak też zrobiono z tygrysem, który trafia w ręce handlarzy. Warto w tym miejscu dodać, iż historia Cezarego Harasimowicza jest historią inspirowaną prawdziwymi wydarzeniami, które miały miejsce na granicy polsko-białoruskiej w 2019 roku i wiązały się z nielegalnym przemytem zwierząt. Również postać Ewy Zgrabczyńskiej jest autentyczna. Kobiety, która ruszyła zwierzętom na ratunek. I choć nie jest to historia do końca pozytywna (zważywszy na jej zakończenie), to ma ona niezwykle pozytywny wydźwięk. Jest też głosem uciemiężonych przez ludzi zwierząt i obrazem nas samych. Obrazem człowieka w tej dobrej i tej najgorszej jego wersji. 

Zachwyca jednak nie tylko fabuła tej historii: smutna, przejmująca i bolesna, ale i jej język. Niezwykle sugestywny i poetycki zarazem. Wymowny i czuły. Mądry i prosty. Zachwycają też ilustracje i barwna postać tygrysa, która towarzyszy nam niemal na każdym kroku. Jej piękna oprawa i kolor stron, które przybierają postać białego lub czarnego tła, co bez wątpienia wprowadza specyficzny dla powieści klimat. 

Najciekawsze jest jednak to, iż w obliczu takich książek jak ta i jej podobnych mam ochotę porzucić większość współczesnej prozy dla dorosłych na rzecz właśnie książek dla dzieci. Ich przekaz jest bowiem znacznie bardziej wymierny. 

Gorąco polecam państwu tę książkę, podobnie jak i inne historie Cezarego Harasimowicza. Książkę, która nie jest jednak łatwa w odbiorze, ale też i nie czaruje naiwnym zakończeniem. Historię możliwą w odbiorze na wiele różnych sposobów, bo chodzi o to, że każdy zobaczy w niej to, do czego sam już dorósł i na ile jest mu zrozumiały świat. 



Tytuł: Tygrys
Autor: Cezary Harasimowicz
Wydawnictwo: Agora
Rok wydania: 2022

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...
Read more »

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...
Read more »

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...
Read more »