"Himalaistka" to świetnie skonstruowany kryminał, którego "śledztwo" rozkłada się tak naprawdę na kilku bohaterów. Każdy z nich docieka prawdy na swój własny sposób. Pokuszę się nawet o stwierdzenie, iż jest ona pewną formą skrzyżowania powieści obyczajowej z zagadką kryminalną. A to uwielbiam najbardziej w tego typu historiach. Genialnie zaś skonstruowane postacie dodają powieści smaku i pikanterii. Różni wiekiem, postawą i osobowością. Do tego jeszcze tyle różnych miejsc, w które przenosi nas autor: Pakistan, Afganistan i rodzimy Kraków, Zakopane, i wiele jeszcze innych miast Polski. Ta podróż wydaje się nie mieć końca i jest fantastyczna, bo z każdym kolejnym krokiem odkrywamy nie tylko ciąg wydarzeń zmierzający do rozwikłania tajemniczej śmierci bohaterki, ale i samych jej bohaterów. Poznajemy ich — a to bardzo zbliża i wzmaga wszelkie doznania związane z lekturą.
Historia "Himalaistki" zaczyna się tak naprawdę w chwili znalezienia ciała Iwetty Miller — himalaistki, na które trafia podczas nieszczęśliwego wypadku Łukasz Lewicki. Akcja ma miejsce podczas narodowej wyprawy na K2. To wywołuje zaś lawinę wydarzeń, w której Łukaszowi przyjdzie stoczyć walkę na śmierć i życie.
"W bazie działo się coś niedobrego. Najpierw ktoś ukradł zamarznięty telefon Iwett, a potem przeszukał jego bagaż. Lewicki wiedział, czego szukał sprawca pobicia".
Tymczasem w kraju toczy się inne
dziennikarskie śledztwo związane z odnalezieniem ciała młodej
himalaistki. Majka, której został powierzony temat, drąży go z pasją i
zaangażowaniem. Dla młodej stażystki to być albo nie być w
dziennikarskim świecie. Oczywiście pomogła jej w tym znajomość z jednym z
himalaistów, który jak się okazuje, ma słabość do młodej dziennikarki. W
ten sposób krok po kroku odkrywamy tajemnice z przeszłości naszych
bohaterów i zbliżamy się do rozwiązania zagadki, której finału nie
sposób się domyślić. A to kolejny wielki plus. Nic bardziej nie mierzi jak zagadka, na której rozwiązanie wpadamy przed zbyt wcześnie.To, co podoba się mi w twórczości autora to niespieszność i dynamiczność jednocześnie. Akcja powieści nabiera bowiem tępa dopiero wraz z jej rozwojem. Czytelnik ma więc poczucie dopieszczenia. Wiemy tyle samo co jej bohaterowie i drążymy temat, idąc ich śladem. Tu nic nie może nam umknąć. Nie ma niedopowiedzeń i zbędnych faktów. Autor bez wątpienia potrafi budować czytelnicze napięcie, które potem przekładają się na pełną fascynacji lekturę, której prawie siedemset stron to wielka zaleta, bo czyta się ją z zaangażowaniem i poczuciem prawdziwej przygody.
Koniecznie przeczytajcie, bo "Himalaistka" to świetną powieść pełna skomplikowanych relacji między bohaterami i napięcia od początku aż po jej kres. Odrobina zaś zbyt, jak mi się wydaje naciąganej akcji — może ujść naszej uwadze — w końcu to fikcja literacka, a nie literatura faktu.
Dla mnie BOMBA!!!
Za książkę dziękuję Wydawnictwu ZYSK I S_KA
Ocena 9/10
