Przejdź do głównej zawartości

"Aktoreczka" Barabara Wyoczańska

„Aktoreczka” Barbary Wysoczańskiej to jedna z najpiękniejszych powieści tego roku, co zawdzięcza niezwykłej subtelności języka i klasie opowiedzianych historii. 

Barbara Wysoczańska kolejny raz daje już wyraz swojemu talentowi, który objawia się w postaci niesamowicie frapującej powieści. Książki, która jest wielowymiarową składanką wielu tematów, łączących wątki historyczne z subtelnym romansem. Nie bez znaczenia jest również język, powieści którym autorka operuje i który pozwala rozpłynąć się w lekturze "Aktoreczki".

Tym razem jednak uciekamy poza czasy drugiej wojny światowej i z kraju nad Wisłą, choć jej echo wciąż mocno wybrzmiewa, a co ważniejsze jest zalążkiem jej fabuły. Bohaterem "Aktoreczki" jest bowiem polski fotograf Konrad Rogowski przebywający na emigracji w Nowym Jorku. Jego celem nie jest jednak ucieczka z wciąż "okupowanego" kraju, ale walka o sprawiedliwość i prawdę. Kieruje nim również chęć zemsty za krzywdy, których doznała jego rodzina z rąk nazistowskiego zbrodniarza Rudolfa Schultego. Tym sposobem jego kroki kierują się w stronę hollywoodzkiej gwiazdy, która być może jako jedyna zna miejsce pobytu zbrodniarza. To Lauren Evans - amerykańska gwiazda, która nie jest jednak do końca tą za którą się podaje. Jej historia również skrywa wiele tajemnic, a prawda o jej przeszłości raz na zawsze zrujnowałaby jej karierę.


"Dwulicowe Hollywood, choć wątpliwe moralnie, nie wybaczało błędów ani skandali, które mogły zaważyć na wizerunku gwiazdy. Zwłaszcza aktorki. A ona akurat miała sporo tajemnic do ukrycia przed opinią publiczną".

Niestety, im bardziej Konrad zbliża się do Lauren, tym bardziej jego marzenia o tym, by prawda o zbrodniach wojennych ujrzała światło dzienne staje się nierealna. W obliczu wielkiej polityki i globalnych interesów rozliczanie nazistowskich zbrodni nikomu nie jest na rękę. Zwłaszcza w sytuacji, kiedy wielkie umysły działają na rzecz rozwoju amerykańskiej gospodarki i nauki. Konrad Rogowski mimo poczucia wielkiej porażki, nie zamierza się jednak zrezygnować z marzeń. Tymczasem jego znajomość z piękną aktoreczką nabiera zupełnie nowego charakteru, pełnego blasku i cieni, których nie brakuje w świecie pełnym kłamstw i hipokryzji, wielkich pieniędzy i wpływów, które jak by nie patrzeć niszczą ludzi. Ten świat dobrze zna panna Evans. Jest on za to zupełnie oby dla Konrada, mimo to wchodzi do niego, w czym pomógł mu jego talent do fotografowania.

Tak więc za sprawą "Aktoreczki" czytelnik trafi na salony nowojorskiej socjety. Pozna jej blichtr i to co tak naprawdę mu przyświeca. Realia sławy okraszonej bólem i cierpieniem.  Samotnością. Trafi do bajki, w której Kopciuszek co noc w samotności pławi się we własnych luksusach. Gdzie kobieca naiwność miesza się z poczuciem upokorzenia i tęsknoty. Tęsknoty za kawałkiem prawdziwego życia i szczerego uczucia.

I tak jak Lauren oczarowana była niegdyś światem pełnym jupiterów, tak i czytelnik łatwo da się oczarować scenom z tej historii, które swoimi słowami maluje Barbara Wysoczańska. Wystarczy tylko poddać się jej urokowi, by poczuć prawdziwy romans z książką, któremu historia nadaje rytm. Cudowna opowieść. 

FILIA 


Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...