Przejdź do głównej zawartości

"Splątane ścieżki" Agnieszka Krawczyk

"Splątane ścieżki" Agnieszki Krawczyk to powieść wielu wątków i jak sam tytuł wskazuje wielu splątanych ludzkich losów. Powieść pełna ciepła. Czasem zabawna, czasem smutna. Historia łącząca pokolenia. Delikatna w swojej treści. Pełna wiary i nadziei. Historia, która każe wierzyć w przyszłość, w dobro ludzkich serc. W której smutek, rozczarowanie i złość mają tylko etap przejściowy. Opowieść ku pokrzepieniu ludzkich dusz i serc. Taka, jaką właśnie lubią rzesze czytelniczek. Dlatego też i tak wiele pokochało twórczość Agnieszki Krawczyk.

"Nigdy nie jest za późno ani na miłość, ani na marzenia. Z każdej drogi można zawrócić i wybrać inną. Życie jest jak górki szlak: to pasmo wyzwań i prób, by osiągnąć szczęście. Jeśli uda się przezwyciężyć strach, wątpliwości i wahania - spełnią się wszystkie sny".

Zanim jednak to nastanie, życie musi nas doświadczyć. Czasem mocno dać w kość, tak jak dało się we znaki Monice - młodziutkiej dziennikarce zaplątanej w związek z niewłaściwym mężczyzną. Ukojeniem są dla nie chwile spędzone w domu ekscentrycznej ciotki, która prowadzi oryginalny sklepik "Splątana nitka". Tam zbiera siły, by stanąć twarzą w twarz z zawodowymi problemami i własnym szefem - zdrajcą i oszustem. Tam również poznaje ludzi, którzy odmienią jej życie. Zyska nowych przyjaciół i otworzy swoje serce na nowe uczucie. Przy okazji rozpali kilka pasji wśród lokalnej młodzieży. Zaangażuje się w problemy nastolatków. Powróci do dawnych marzeń i w da się w lokalną aferę gospodarczą, która może mieć również wpływ na jej karierę zawodową. Odkryje również rodzinne sekrety, skrywane od lat przez Klaudynę i jej miłosne rozterki.

Z wielką przyjemnością przeczytałam "Splątane ścieżki" choć trudno nazwać je literatura wysokich lotów. Jest też bardzo przewidywalna. Z góry bowiem wiadomo, jak potoczą się losy jej bohaterów. Będzie jak w bajce - bo to domena polskiej prozy kobiecej. Nie ma więc zaskoczeń, zbytnich wzruszeń i uniesień, ale mimo to jest ciekawie. Splątane losy tak wielu różnych ludzi nie pozwalają się nudzić. Ich zachowania też nie zawsze są przewidywalne a seria wzlotów i upadków wielu z nich nadaje powieści swoistego klimatu. Tworzy powieści z duszą.

To, co jednak najbardziej podoba mi się w powieściach autorki to aura małych lokalnych społeczności. Ludzkie relacje i kierowanie uwagi czytelnika na szacunek do drugiego człowieka. Szczerość, wybaczenie i realizacja siebie samego. Podążanie za głosem serca. Dobro i mądrość, która emanuje z dialogów, a słowa mają wielką moc.

Za książkę dziękuję Wydawnictwu Literackiemu




Komentarze

  1. Na tę książkę na razie nie mam ochoty, ale coś kiedyś tej autorki czytałam i chyba nawet mi się podobało ;)

    Pozdrawiam
    https://subjektiv-buch.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  2. Wielka szkoda, że lektura jest taka przewidywalna. Dla mnie to duży minus, choć sam zarys fabuły wydał mi się interesujący. Nie lubię takich "bajek dla dorosłych"... Ale chyba masz rację, że to w dużej mierze domena polskiej prozy kobiecej. Chyba dlatego sięgam po nią tak rzadko.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W pełni rozumiem. Sam też nie za często po nią sięgam, ale lubię czasem właśnie taki relaks. ;)

      Usuń
  3. Ślicznie napisane. Oczywiście, ta nowość w planach.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

"RZEKA KŁAMSTW - Grzechy młodości" - Edyta Świątek

Pierwsza część najnowszej sagi Edyty Świętek " Grzechy młodości " to powieść dość specyficzna. Historia o tym co na pozór zwyczajne przedstawiona w niezwykły sposób. To lubię.  Autorka odsłania nam losy polskiej rodziny Trzeciaków w przestrzeni lat siedemdziesiątych. Są to czasy, w których przychodziliśmy na świat, dojrzewaliśmy albo byliśmy w sile wieku — czasy dobrze nam znane. Dla młodych ludzi odległe, choć też nie zupełnie obce — zasłyszane przecież z opowieści rodziców i dziadów. Tymoteusz Trzeciak i jego żona Elżbieta popełnili niejako mezalians, za który przyjdzie im gorzko zapłacić. Przed Tymkiem na horyzoncie rozpościera się kariera i rozwój zawodowy. Znacznie gorzej wygląda jednak atmosfera w domu. Bark porozumienia między małżonkami mimo wielu wspólnie przeżytych lat, nie może wróżyć niczego dobrego. Drugi z braci pracuje w milicji, co w tych niespokojnych czasach u jednych budzi podziw i zazdrość a u innych pogardę i nienawiść. Szczególnie mocno

"Anegdoty z czterech stron świata" - Wybór i opracowanie: Wojciech Wiercioch, Jolanta Szymska-Wiercioch

" Anegdoty " to wyjątkowa publikacja. Książka, która wciąż czytam, ale nie strona po stronie. Ona jest jak łyk kawy o poranku, która rozpieszcza zmysły i daje kopa na resztę dnia. Jest niczym kieliszek brandy po obiedzie, który czyni go wyjątkowym. Równie dobrze może być idealną towarzyszką zabaw, myśli i towarzyskiej dysputy. Dobrym rozpoczęciem rozmowy lub jej zakończeniem. Błyskotliwym zdaniem i odpowiedzią na wiele pytań. " Czekajcie, zaraz wam coś przeczytam " - Powiedziałam ostatnim razem podczas odwiedzin znajomych, w chwili, gdy jeden z nich narzekał na swoje roztargnienie. Potem okazało się, że książka zdominowała nasze towarzystwo, a wiele z przeczytanych na głos anegdot z pewnością wyryło się w pamięci gości.

"Rzeki płyną, jak chcą" - Ałbena Grabowska

"Rzeki płyną, jak chcą" Ałbeny Grabowskiej to kolejna powieść obyczajowa o zabarwieniu historycznym, która na chwilę zabrała mnie światu. Autorka swoją sławę zawdzięcza jednak nie tej a innej bestsellerowej sadze pt. "Stulecie winnych", która w 2018 w gwiazdorskiej wręcz obsadzie przeniesiona została na ekrany. Film to jednak tylko film, wiec moje czytelniczki niemal wyrywają sobie tę powieści z rąk, a potem wracają po jeszcze. Teraz zaś czekają w kolejce po najnowszą powieść autorki, która jak mniemam z zakończenia, będzie lub winna mieć swoją kontynuację. Ale o tym słów więcej za chwilę. Książka Ałbeny Grabowskiej przekonała mnie, że to nie czasy, w których osadzona jest powieść, są ważne, a ludzie i ich historia. Historia prawdziwa, pełna wzruszeń, której nie brak sercowych rozterek i dylematów codziennej egzystencji. Bo serca zawsze biją tak sam, tak samo boli rozstanie, cierpienie, utrata, zdrada i tęsknota. Tak samo się kocha. Raz jawnie, raz w ukryciu i tak s