Pełna obaw sięgnęłam po "Żelaznego wilka" Siri Pettersen. Nie czuję się bowiem pewnie w tym gatunku. Jeszcze. Ale
jeśli nie spróbuję i nie dam mu szansy to jak mnie niby ma do siebie
przekonać. Pomocna dłoń wyciągnęło więc do mnie Wydawnictwo Rebis,
oferując właśnie tę powieść. Nie było lekko. Nie od razu, ale z czasem
dałam się jej uwieść. Książka naprawdę mnie zaciekawiła, a moja
wyobraźnia otworzyła się na nowe doznania. Wymagało to jednak znacznie
większego zaangażowania w powieść niż zwykle.
Wiem też już, że "Żelazny wilk" Siri Pettersen
to powieść, którą jest w stanie przetrawić każdy czytelnik. Wystarczy
tylko chcieć. Jej język, choć obrazujący świat fantastyczny jest
czytelny i nieskomplikowany. Zwłaszcza jeśli naprawdę chcemy się
otworzyć na ten świat. Za to znawcy gatunku z pewnością się nią
zachwycą, jak i poprzednią serią książek autorki, które w mojej
bibliotece wciąż są wypożyczane, mimo iż od ich wdania minęło trochę
lat. Czytelnicy cenią sobie zarówno fabułę, jak i styl autorki. Wiem, bo
podpytałam trochę. :)
Intrygujący okazuje się świat, w którym
zderzają się dwie potężne siły: siła dobra i zła. Świat, w którym
bohaterom przychodzi walczyć niemal o wszystko. Świat choć
fantastycznym, bardzo przypominającym ten nasz — współczesny, gdzie
polityka rządzi się swoimi prawami, a zwykły człowiek jest tylko
pionkiem w grze. Świat pełnym obłudy, chciwości i zła, ale też i
nadziei.
"Żelazny
wilk' to jednocześnie powieść pełna akcji. Nie sposób się więc przy
niej nudzić, o ile nie zgubimy wątku. To jednak zawsze można naprawić.
Co też i czyniłam. Nie było bowiem łatwo i przyjaźnie od samego
początku. Musiałam mocno zaangażować się w historię i wprowadzić moją
wyobraźnię na nowe tory literackich doznań. Z czasem jednak wraz z
zagłębianiem się w fabułę, powieść stawała się coraz bardziej
przystępna, a jej wątki coraz lżejsze do przyswojenia. Powieść okazała
się też historią bardzo treściwą i pełną tajemnic, którym towarzyszyli
oryginalni bohaterowie. Powieścią pełną nordyckich wierzeń nadających
jej wyjątkowego klimatu. Klimatu dotąd mi obcego.
Trudno mi mimo
to jasno sprecyzować własne zdanie o niej. Wciąż mam mętlik w głowie.
Swoje robi brak rozeznania i świadomości gatunku. Mam więc też i problem
z mówieniem i pisaniem o niej. Temat fantastyki jeszcze długo będzie mi
zapewne oby. Cieszę się jednak, że dotknęłam tego kawałka literatury.
Może dzięki temu odkryje w sobie nowe pokłady wrażliwości i przekonam do
niej jeszcze kogoś. Dlatego załączam dodatkowo opis ze strony Wydawcy:
by to nordyckie misterium i was skusiło.
"Juva nienawidzi czytających z krwi. Są
one otaczane czcią, lecz tak naprawdę to tylko pławiące się w ludzkim strachu
oszustki. Juva doskonale o tym wie, bo sama pochodzi z rodu czytających z krwi,
i przysięgła, że nigdy nie stanie się jedną z nich.
Za książkę dziękuję Wydawnictwu REBIS