Przejdź do głównej zawartości

"Sekretne życie pszczół" - Sue Monk Kidd - DKK

Nie ma książek Idealnych. ta zaś jest tą, której niewiele do niej brakuje. Wiele o niej samej powiedzą poniższe cytaty. A jeśli to dla was wciąż mało - zapraszam do samej powieści. Czytelniczki Dyskusyjnego Klubu Książki w Mierzynie jednogłośnie uznały ją na najlepszą książkę tegorocznych wakacji.

Nie słyszałam po prostu nigdy o murzyńskim adwokacie, ot co.
Trzeba o czymś słyszeć, zanim zacznie się o tym marzyć”.
*
Czy wiesz, że jednym z eskimoskich języków są trzydzieści dwa słowa oznaczające miłość? […] A my mamy tylko to jedno. Jesteśmy tacy ograniczeni. Musisz opisywać tego samego słowa, opisując miłość do Rosaleen i miłość do coca-coli z orzeszkami. Czy to nie wstyd, że nie mamy więcej określeń, żeby je wyrazić?”
*
Cały problem z ludźmi polega na tym…
- Że nie wiedzą, co ma znaczenie, a co go nie ma [...]”.
*
W gruncie rzeczy nie trzeba być w czymś najlepszym, Lily, wystarczy, że się to kocha”.
*
Wpatrując się w niego i czując, jak wypełnia mnie czułość i ból, zastanawiałam się, co nas łączy. Czy tym, co zbliża ludzi i budzi w nich pewien rodzaj miłości, są rany, jakie wcześniej odnieśli?”
*
Zapadając w sen, pomyślałam o niej. A także o tym, że nikt nie jest doskonały. I że czasami trzeba po prostu zamknąć oczy, głęboko odetchnąć i nie wnikać zbyt głęboko w zagadkę ludzkiego serca”.
*
Jeśli czegoś od kogoś potrzebujesz […] musisz dać tej osobie szansę na to, żeby ci tę rzecz sama ofiarowała”.
*

Warto też poświęcić chwilę i zastanowić się nad każdym z nich osobno. Wokół nich prowadzone były dyskusje co okazało się naprawdę trafionym pomysłem. Dobra książka - to raz. Refleksja nad nią - to dwa. Sukces - kiedy po książkę sięgają postronni słuchacze. POLECAMY!!!


Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...