Przejdź do głównej zawartości

„Małe kobietki” L.M. Alcott

„Małe kobietki” Louisy May Alcott to przełomowa dziewiętnastowieczna powieść realistyczna, skierowana głównie do dziewcząt. Jest z pewnością powieścią nowatorską, zdecydowanie wyprzedzająca swoją epokę. Czy jednak dla współczesnych dziewcząt i kobiet? Nie byłabym tego taka pewna. 

„Małe kobietki” to opowieść o losach czterech sióstr March, które kiedyś opływały w luksusy ale w momencie kiedy je poznajemy znajdują się w trudnej sytuacji zarówno materialnej jak i rodzinnej. Ojciec dziewcząt, głowa rodziny, opuszcza bezpieczną rodzinną przystań i udaje się na wojnę. Dziewczęta oraz ich matka muszą więc mierzyć się ze skromniejszym życiem oraz radzić sobie bez mężczyzny w domu. Dwie starsze siostry oraz Pani March zmuszone są podjąć się pracy zarobkowej, niekoniecznie spełniającej ich ambicje. Mimo codziennych trudów nie opuszcza ich dobry nastrój i to co najważniejsze łączy je niezwykła więź, która pomaga mierzyć się z każdym problemem.

Powieść czyta się przyjemnie ale nie jest to dzieło dynamiczne, trzymające w napięciu, czytając ten utwór należy nastawić się na leniwe wieczory z filiżanką herbaty, a nie ekscytujące przeżycia. Dlatego mam wątpliwość czy współczesna młodzież doceni tę powieść, a z pewnością na uznanie „Małe kobietki” zasługują. To opowieść o codzienności, o szczęściu codziennej rutyny, o komforcie życia w szczęśliwej rodzinie, o radości jaką daje życie, no i oczywiście o młodzieńczych marzeniach oraz miłości.


Wspaniale skonstruowane są sylwetki bohaterów, każda z sióstr jest skrajnie różna, ma wady i zalety, każda z nich pracuje nad sobą dążąc do samodoskonalenia. Ta powieść uczy, pracy nad sobą, akceptacji własnych i cudzych wad. Podczas czytania „Małych kobietek” jesteśmy obserwatorami dojrzewania dziewcząt, bohaterki z dziewczynek stają się wspaniałymi kobietami. Na szczególną uwagę zasługuje matka, mądra, ambitna, wspierająca i silna, wyprzedzająca epokę swoimi metodami wychowawczymi, matka-przyciółka, a jednocześnie kobieta „z krwi i kości” otwarcie przyznająca się do swoich wad. Powieść L. M. Alcott to niezwykłe studium relacji pomiędzy matką i córkami, pokazująca wielką miłość, wsparcie, szacunek. 
 

Muszę jednak przyznać, że powieść mimo swojej niewątpliwej wartości, uroczego humoru, ciekawych opisów obyczajów, strojów, zabaw, świetnie skonstruowanych sylwetek bohaterów momentami była odrobinę nudna. To jednak zdecydowanie nie zniechęca mnie aby sięgnąć po kolejną część „Dobre żony” i dowiedzieć się jak potoczyły się losy dziewcząt.

Powieść czyta się dobrze z jeszcze jednego, może przyziemnego ale ważnego powodu – jest po prostu pięknie wydana, twarda okładka, fotosy z filmu i druk na kremowym papierze zdecydowanie zachęcają.

Za książkę Dziękuję Wydawnictwu  PORADNIA K

Ania 

Książkę w promocyjnej cenie znajdziecie tutaj.

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...