Przejdź do głównej zawartości

"WŁADCY CZASU" - Eva Garcia Saenz De Urturi

"
Władcy czasu" to trzecia i ostatnia część "Trylogii Białego Miasta", której bohaterem obok Krakena jest legendarny hrabia DiagoVela, którego historię współcześni poznają za sprawą anonimowej publikacji powieści historycznej "Władcy czasu" osadzonej w średniowiecznej Vitorii. Tuż po jej wydaniu w mieście dochodzi do kilku brutalnych zabójstw. Przy każdej z nich zabójcy stosowali średniowieczne modus operandi, wzorując się na zbrodniach opisanych właśnie właśnie w tej powieści. Pierwsza z nich to otrucie kantarydyną bogatego przedsiębiorcy. Odbyło się to podczas imprezy promocyjnej powieści, w której uczestniczyli również Unai i Alba. Uwagę funkcjonariuszy od tej zbrodni odciąga wkrótce zaginięcie dwóch sióstr. Te w niedługim czasie okazały się zamurowane żywcem. Kraken podejrzewa, że ma do czynienia z dobrze zaplanowanym planem, który morderca sukcesywnie wprowadza w życie. Kolejne ciało zostaje zaś znalezione w zatopionej beczce. Śledztwo z czasem doprowadza Karkena do wieży Nograro, od zarania dziejów zamieszkiwanej przez pierworodnego dziedzica rodu.

Autorka w międzyczasie przenosi nas do średniowiecznej Victorii, gdzie poznajemy prawdziwe (literackie) dzieje rodu Vela, na których bazie powołana do życia została powieść "Władcy czasu". Jej tajemniczy autor jak się okazało, dysponował kroniką, która była nie tylko źródłem obszernej wiedzy, ale i przedmiotem o wielkiej wartości. Nic czego jednak dotknie się Karken, nie łączy się ze sobą, tworząc spójną całość. Do czasu.
Powieść "Władcy czasu" podobnie jak i dwie poprzednie części Trylogii wolna jest od wszelkich słabości. Lekka i sprawna narracja szybko zamienia się w pełen napięcia thriller, od którego mówiąc już kolokwialnie trudno się oderwać. Do tego Eva Garcia Saenz De Urturi umiejętnie wodzi za nos czytelnika, pozostawiając go potem w stanie niemal literackiego osłupienia. Fascynacja zaś to idealne słowo, które towarzyszyło mi podczas tej historii. Aż żal, że to już koniec. Pozostaje tylko wyczekiwać na kolejną bestsellerową serię autorki, która zachwyca fabułą i mistrzowsko wykreowanymi postaciami.

Jeśli macie jeszcze jakiekolwiek wątpliwości czy warto sięgnąć po "Trylogię Białego Miasta" to dodam, iż są w niej rzeczy, których umiejętna analiza z powodzeniem przełoży się na nasze osobiste wrażenia. Świat Krakena bowiem to nie tylko praca. Relacje, jakie tworzą się między bohaterami, zasługują na równie wielkie uznanie. Dla mnie to jedna z najlepszych książek, jakie miałam okazję czytać w ostatnim czasie. Jedna z tych, które będę polecać nie tylko fanom kryminałów. Zwolennicy historycznych przygód odnajdą się w niej zapewne równie dobrze, co w przypadku klasycznych powieści historycznych. Ja sama mam nieodpartą ochotę na nieco dłużej zatopić się w średniowiecznym świecie intryg i ludzkich zależności.

Trylogia Białego Miasta to opowieść pełna mrocznych tajemnic, baskijskiej kultury i bohaterów, którym nie oba jest tradycja. Przeczytajcie koniecznie, zaczynając jednak od jej pierwszej części w postaci "Ciszy białego miasta", która dostępna jest również w wersji audiobooka, a jakiś czas temu pojawiła się nawet ekranizacja powieści. Druga z kolei powieść to "Rytuał wody", który w niczym nie ustępuje swojej poprzedniczce. "Władcy czasu" są zaś fenomenalnym uwieńczeniem trylogii, która skradła moje serce. Mam nadzieję, że to samo zrobi z waszym. Gorąco polecam..

Tytuł: Władcy czasu
Autor: Eva Garcia Saenz De Urturi
Kategoria: Kryminał / Sensacja
Liczba stron: 512
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data premiery: luty 2020

Za książkę dziękuję Wydawnictwu
Moja ocena 10/10

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...