Przejdź do głównej zawartości

"POWRÓT" - Nicholas Sparks

Mistrz romantycznych historii znów zabiera czytelnika w przejmującą podróż pełną sekretów i złamanych serc. Oferuje nam prozę niebywale dojrzałą, przemyślaną i zarazem głęboką w swojej treści, co niekoniecznie można dostrzec przy pierwszym kontakcie z powieścią. Nicholas Sparks wydaje się bowiem, być autorem, którego utwory nie poddają się łatwo schematom. "Powrót" w swojej oryginalności może być więc traktowany zarówno jako powieść o miłości, tęsknocie, marzeniach, jak i o przemijaniu i utracie. Sporą rolę w utworze odgrywa też "przyzwoitość". Prawda i szczerość są tu niejako wyznacznikiem własnej drogi, poznania i szczęścia.

"Powrót" to także opowieść o tym, jak trudno się porozumieć i wybaczyć, kiedy słowa i emocje umykają uwadze innych, tych, których kochamy i o których miłość przyjdzie nam walczyć. O nieporozumieniach, zabranych do grobu sekretach i traumie, z której wyrwać nas może tylko nieoczekiwana miłość.

Nicholas Sparks bez wątpienia sporo uwagi poświęca też swoim bohaterom, obdarzając każdego z nich bogatą historią i odrębnością. Z pewnością nie są to postacie banalne. I choć nie są wzorem cnót, można z ich życia czerpać inspiracje. Trevor to młody i wrażliwy człowiek. Mężczyzna, który w swoim życiu przeżył już nie jedno. Otarł się nawet o własną śmierć. Wkrótce potem staje się spadkobiercą domu po dziadku. To dobra okazja by rozpoczęcie nowego życia, które burzy niestety Natalie. Trevor nie widzi bowiem w swojej przyszłości miejsca na miłość. Kobieta jest jednak nim poważnie zainteresowana. Skryta jednocześnie i niedostępna, a to wyjątkowo intryguje pana doktora. Na jego drodze pojawia się jeszcze jedna kobieta — Callie. Ta zaś wyjątkowo nieprzystępna nastolatka skrywa pewną tajemnicę, która ma związek ze śmiercią jego dziadka. Nie jest łatwo dotrzeć do dziewczyny. Wszystkie próby rozmowy z nią nic nie przynoszą, co tylko pobudza ciekawość Trevora. Nie odpuści, dopóki nie pozna prawdy. Prawdy, która może uratować kolejne życie.

Słów jeszcze kilka o Natalie, która pełni funkcję zastępcy lokalnego szeryfa. Ta kobieta wzbudziła we mnie niesamowite i skrajne emocje. Wraz z rozwojem fabuły zmieniało się więc moje nastawienie do niej. Początkowa nieufność przerodziła się sympatię, zdumienie, a w konsekwencji pełen szacunek i podziw jak by nie patrzeć. Bo nie każda z nas byłaby gotowa na takie, a nie inne poświęcenie. Tym bardziej wiec polecam wam "Powrót" - książkę, której wyraźnym przesłaniem jest MIŁOŚĆ, SZCZEROŚĆ I WYBACZENIE.

Chyba czas wrócić do nieprzeczytanych powieści Nicholasa Sparksa.
 
Za książkę dziękuję Wydawnictwu ALBATROS
 
Moja ocena 6/6

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...
  „Jako bibliotekarka wiem jedno: będę ją polecać czytelniczkom, które nie boją się ciszy między zdaniami. Tym, które nie potrzebują fajerwerków, lecz gęstej atmosfery. Tym, które lubią, gdy książka pracuje w nich jeszcze długo po odłożeniu.” Droga Przyjaciółko, Piszę zatem do Ciebie z bibliotecznego zaplecza, między półką z literaturą obyczajową a działem „proza współczesna — Polska”, bo właśnie tam próbuję umiejscowić Córki Mroku — i wciąż nie wiem, czy robię to właściwie. Mam na myśli powieść Córki Mroku autorstwa Agata Sosnowska , wydaną przez Wydawnictwo S@N . Książkę, której naprawdę niewiele mogę zarzucić — a jednak nie potrafię jej w sobie do końca osadzić. Zawodowo powinnam być zdecydowana. Powinnam wiedzieć, komu ją polecić bez wahania, do jakiej kategorii przypisać, jakim jednym zdaniem ją streścić. Tymczasem to proza, która wymyka się etykietom. To nie jest klasyczna saga rodzinna, choć czuć w niej ciężar dziedziczenia — nie tylko historii, ale i emocji. To nie jest t...