Ewa Stachowiak pt. „Szkoła luster”
Książka Ewy Stachowiak pt. „Szkoła luster” jest powieścią obyczajowo-historyczną, obejmującą okres od roku 1755 do roku 1793. Fabuła powieści toczy się we Francji, głównie w Wersalu i Paryżu. Jest to okres panowania Ludwika XV oraz krótki czas panowania Ludwika XVI, jego wnuka. To burzliwy okres dla narodu francuskiego. Dochodzi bowiem wówczas do rewolucji i obalenia monarchii.
Główny wątek powieści, to życie „elewki” - Veronique i jej nieślubnej córki Marie-Louise. Elewką nazywano wówczas rezydentkę tzw. Pałacu Jeleni, który położony był w Wersalu blisko pałacu królewskiego. Rezydentkami były ładne, kilkunastoletnie dziewczynki z ludu. Rodzice dziewcząt-elewek dobrowolnie sprzedawali je, aby podreperować budżet rodzinny. Elewki te pobierały potem wszelkie nauki, jakby pochodziły ze sfery arystokracji, a ich zadaniem było zaspakajanie żądz i potrzeb seksualnych króla Ludwika XV. Gdy zachodziły w ciążę, były oddalane. Zdane już tylko na cudzą łaskę lub jej brak.
W powieści autorka ukazuje zatem przez pryzmat jednej z bohaterek wielki dramat matki. Verinique zabrano bowiem córkę zaraz po porodzie. Przez długi czas Verinique szuka córki, a ta z kolei zamęcza się myślami o utraconych rodzicach. Nie wiedziała czy matka ją kochała. Podobnie ojciec. I dlaczego ją porzucili? W końcu dochodzi do spotkania maki i córki. Ich los na powrót daje im szansę bycia razem.
„Szkoła
luster” Ewy Stachniak to wyjątkowo interesującą powieść choć mocno przygnębiająca.
Ukazująca z całą siłą klimat tamtych czasów i szczególnie krytyczny los
dziewcząt i kobiet, które nie miały nic do powiedzenia na temat własnego życia.
Dla mnie powieść ta przedstawia przede wszystkim wartość historyczną, ukazującą
życie najuboższych. Poddanych.
Autorka w powieści przedstawia również sytuację polityczną Francji i jej oddziaływanie na społeczeństwo. Jest to bardzo krwawy i okrutny okres dla Francji, gdzie do głosu dochodzą nienawiść i zawziętość ludzka, i wszelakie urazy lub chorobliwa wręcz chęć wzbogacenia się. Powieść ta zmusza nas jednocześnie do wielu refleksji, w tym dotyczącej reakcji mas. Propagandy. Psychozy ludu i tego, ile i co potrzeba by je wszystkie wywołać.
Reasumując,
według mnie powieść ta porusza dwie bardzo istotne kwestie życiowe: po pierwsze
- ogromne zniewolenie kobiet, a po drugie - wielką manipulację tłumem. Obie na
wskroś przejmujące i budzące lęk.
Polecam.
Sercem i duszą.
Bożenka z DKK
Ja od siebie dodam
również kilka słów pochwały dla powieści.
Po
pierwsze jest to powieść wobec której nie da się przejść obojętnie. Nie po tym
jak z mierzyny się z jej treścią. Gdy staniemy twarzą w twarz z siła i odwagą
jej bohaterek. Nie po tym czego doświadczymy za sprawa jej historii. Emocji,
które będą w nas wzbierać. Bo oto za jej pośrednictwem wkroczymy w świat niemal
bajkowy. Świat gęsty od pilnie strzeżonych tajemnic. Dworskich intryg.
Konwenansów i skandalicznych wręcz dworskich praktyk. Do świata, w którym
spotkamy barwne i wyraziste postacie.
A jeśli zapytacie, gdzie ta bajka? Odpowiem. „W
scenerii Paryża i Wersalu. Reszta to już prawdziwe życie, które bajką niestety
nie było, choć każdy o takim marzył.
Wyjątkowa, piękna i
ponadczasowa powieść. Nie na wieczór ani dwa. Może nawet nie na tydzień. Za to
na wieczne pamiętanie.
ZAPRASZA