Przejdź do głównej zawartości

"OSOBNI" - Katarzyna Franus


Jeśli ktoś wybiera się w Beskid Żywiecki i szuka książki, która umili mu tam pobyt, to koniecznie sięgnijcie po debiutancką powieść Katarzyny Franus"Osobni". To jednak zaledwie jedna z opcji. Druga to rozpoczęcie przygody od przeczytania tej historii, a potem podróż w nieznane. Malownicza wędrówka śladami książki. Taki właśnie plan zrodził się w mojej głowie. Plan podróży do Rycerskiej i spacer szlakiem "Rycerskiego serca". Raczej nie spotkam tam Kingi, Tymka ani Mateusza, ale może uda mi się spotkać z Katarzyną Franus - autorką tej niezwykłej opowieści, która ma zamiar postawić tam swój dom.

Stąd też pomysł na miejsce akcji powieści, które jest tak samo urokliwe, jak jej bohaterowie, bo od nich zacznę tę opowieść. "Osobni" to tak naprawdę historia trójki bohaterów, choć w powieści występuje ich znacznie więcej. I każdy z nich jest dopieszczony przez autorkę. Ma swoją osobowość, niepowtarzalny charakter i odgrywa znaczącą rolę w tej historii. Szczególnie mocno ujął mnie też fakt, iż nie ma wśród nich tak naprawdę czarnego charakteru. Mało tego, każdy z nich wnosi coś dobrego do tej historii. To pomaga uwierzyć, że ludzie są dobrzy z natury i warto czasem dać im drugą szansę, a złość, zrzędliwość, czy nieufność, która przez nich przemawia, jest tylko niegroźnym objawem ich radzenia sobie z żalem, bólem, albo stresem. Jest ich wentylem bezpieczeństwa. W tle oczywiście pojawiają się przypadki przemocy i ludzkiej krzywdy, ale nie są one na tyle mocno wyeksponowane w powieści, by można było poczuć ich smak. Nie to było zresztą celem autorki.Tak przynajmniej myślę.

Katarzynie Franus zdecydowanie bardziej zależało na takim spojrzeniu na bohaterów powieści, by dało to czytelnikowi szansę wejrzenia także w samego siebie. Dotarcia do swego wnętrza i być może odkrycia kilku prawd, które wciąż gdzieś tłamsimy w sobie. A co gorsze nie ufamy własnym pragnieniom i myślom. Przekonała się o tym Kinga, której zrozumieć istotę własnych pragnień i myśli pozwoliły rozmowy z napotkaną w lesie siwowłosą kobietą. To szczególna postać w tej historii, która z pewnością przypadnie do gustu wielu czytelniczkom. Może się też okazać, że wiele z nas, kobiet już ją gdzieś, kiedyś spotkało, lub wciąż spotyka. Wróćmy jednak do Kingi, która ucieka do Rycerskiej w nadziei, że tam znajdzie spokój. Ukoi swój lęk i nabierze dystansu do życia, które mocno daje jej w kość. Mateusz tymczasem pojawia się tam z zamiarem sprzedaży domu, który nabył w bardzo dziwnych okolicznościach. Sprawy komplikują się jednak z każdym nowo poznanym mieszkańcem wioski. Zwłaszcza za sprawą Tymka, którego wychowuje babcia. Chłopca, którego marzeniem jest udział w lokalnym półmaratonie, w którym ze względu na wiek nie ma szans wystartować, chyba że... Tak też splatają się losy tej trójki: Mateusza, Tymka i Kingi. Ludzi o wielkim sercu, choć z wielką dozą nieufności wobec uczuć innych.

"Osobni" to jednak znacznie coś więcej niż powieść obyczajowa z wątkiem romansu. To umiłowanie natury i życia. To rodzaj szacunku oddany człowiekowi, który nawet w swej ułomności potrafi rozróżnić dobro od zła. To historia niepewności. Lęku. Braku słów. Małej odwagi i wielkiej wiary. Pospolitych związków i przypadków. Historia, która opowiada o rodzinie, ale nie takiej, którą łączą więzy krwi. O przyjaźni i wybaczaniu. Do tego ma piękną okładkę, która nie pozwala potraktować jej szablonowo, a co najważniejsze tak jak i jej zieleń, ona sama również koi nasze zmysły. Żal było mi się z nią rozstawać. Żal kończyć. Cóż to była za przygoda.
 
Fragment powieści przeczytacie na stronie Wydawnictwa CZARNA OWCA
Zapraszam
 
Moja ocena 6/6 

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...