Przejdź do głównej zawartości

"CZAS GNIEWU" - Anna Sakowicz

Już pierwsze rozdziały rodzinnej sagi Anny Sakowicz w nieprzeciętnej wręcz formie pokazują, o czym i o kim tak naprawdę będzie ta historia. Do tego autorka "Jaśminowej sagi" inteligentnie wprowadza nas w świat swojej powieści — wyjątkowo gęstej od emocji i skomplikowanych rodzinnych relacji w cieniu wojny, politycznych konfliktów i zrywów społecznych. W jej powieści jest niemal wszystko. Jest miłość, silne rodzinne więzi, rodzicielka troska i lęk o przyszłość własnego kraju, miasta, które stanęło na drodze wirów historii. I choć jest ono zaledwie tłem tej opowieści, wybrzmiewa ono z wielką mocą. To wszystko zaś tworzy swoistą scenerię, rozpisaną jakby na wiele głosów i obejmującą pół wieku losów jednej rodziny, której członkowie borykają się nie tylko że zrywami własnego serca, ale i są zmuszeni do ukrywania własnej tożsamości. Życia w ciągłym strachu i ludzkiej niesprawiedliwości.

Zanim jednak ktokolwiek sięgnie po "Czas gniewu" obowiązkowo musi przeczytać tom pierwszy sagi pt. "Czas grzechu", bez której nie ma co zaczynać przygody z siostrami Jaśmińskimi. Dlatego też i nie za bardzo mam ochotę pisać tu o tym, co dzieje się w powieści, bo mogłabym w ten sposób niepotrzebnie zdradzić kilka szczegółów, które odebrałyby wam radość poznawania historii. Zainteresowanych odsyłam jednocześnie do słów kilku i pierwszym tomie sagi "CZAS GRZECHU"

 
Życie jednak dalej daje się w kość niemal każdej z sióstr. Wojna odbija na ich rodzinie wielkie piętno. Nie wszystkim uda się też przetrwać ową wojenną zawieruchę, a niektórzy powrócą z niej znacznie odmienieni. Kobietom znów przyjdzie walczyć nie tylko o swój byt, ale i chwile szczęścia, o ile te jeszcze w pełni zagoszczą w ich sercach. Jedno odejdą, pojawią się inni. Każda z nich dokona też swoich wyborów. Na plan pierwszy zaczną się też wysuwać kolejne postacie nowego pokolenia, którym we znaki dadzą się zapewne wydarzenia z roku 1968, który zapowiada jednocześnie kolejną część "Jaśminowej sagi".

Jak wiec na sagę przystało, znajdziemy w niej opowieści o kolejnych etapach życia postaci posiadających wyjątkowo wyraziste twarze i charaktery. Począwszy od lat młodzieńczych Kasi, Stasi i Juli, poprzez ich miłości, rozczarowania. Wchodzenie w nowe role, matki, żony, czasem buntowniczki, a potem wdowy, samotnej kobiety i kolejnych miłości. W drugim tomie autorka znacznie jednak rozszerza paletę bohaterów, którym oddaje swój głos. Dopuszcza do niego również najbliższych wspomnianych kobiet.: męża, córkę, ojca. Tę pałeczkę przekazuje bohaterom na przemian. Nic bowiem lepiej nie odda obyczajowych, jak i politycznych przemian jak ów wielogłos, tworzący jednocześnie tło opowieść głęboko osadzonej w emocjach. Jej bohaterowie krzyczą, siekają się, kłamią, płaczą, tęsknią, kochają, nienawidzą, boją się wstydzą, pożądają, zazdroszczą, zdradzają i kochają.

Z niecierpliwością czekam więc na kolejny tom sagi, który patrząc wzorem dwóch poprzednich, zaprezentuje nam kolejnych kilkadziesiąt lat polskiej historii z bohaterami, których nie sposób będzie zapomnieć.

 

Za książkę dziękuję Wydawnictwu PORADNIA K


 

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...