Przejdź do głównej zawartości

"Oczy Adrianny" - Danka Braun

Planujemy przyszłe godziny, dni, tygodni, a nawet lata naszego życia, ale co jeśli wszystkie te plany zniweczy jedno niefortunne wydarzenie, a nasz dotychczasowy świat przestanie istnieć? Nie będzie łatwo — to fakt, ale co nas nie zabije, może nas tylko wzmocnić — głosi stare przysłowie. Przyjdzie więc czas na nowe plany i nowe życie. Zanim jednak Adrianna zrozumiała i zaakceptowała taki układ rzeczy, przeżyła załamanie nerwowe i próbę samobójstwa.

Zacznijmy jednak historię od początku. Historię Adrianny, Karoliny i Patryka. Opowieść o dwóch jakże różnych siostrach, które zakochały się w tym samym chłopaku. Mateusz wybrał jednaka tę milszą, bardziej ułożoną i pełna ambicji dziewczynę, marzeniem, której był zawód stomatologa. Adrianna spodobała się nawet jego wybrednej matce. Karolina za to nie grzeszyła ciętym językiem, a jej zachowanie często pozostawiało wiele do życzenia. Szczęścia Ady nie trwało jednak długo. Tuż przed ślubem z Mateuszem oboje ulegli wypadkowi. Chłopak wyszedł z niego niemal bez szwanku. Adrianna za to straciła wzrok. Marzenia o zawodowej karierze runęły, ale nie to było dla niej najgorsze. Odchodzi również ukochany, który jak się okaże, nie po raz ostatni namiesza w jej życiu.

Na szczęście nie jest On jedynym mężczyzną, z którym splotą się losy dwóch sióstr. Każdej z nich nie jedno przyjdzie też jeszcze wycierpieć. Los nie poskąpi im również odrobiny szczęścia. Swoje oblicze ujrzy również światło dzienne siostrzana miłość i rodzicielska postawa. Najistotniejszym jednak tematem, który bardzo mocno wybrzmiewa w powieści to wątek niewidomych. Ludzi okrutnie pokrzywdzonych przez los. To jak bardzo różnie postrzega ich otoczenie, z czym muszą się mierzyć i ile kosztuje ich osobisty sukces. Jest jednocześnie pewną formą bajki, która mimo bólu, cierpienia i zdrady kończy się happy endem.

"Oczy Adrianny" to bardzo pozytywna powieść. Pełna wiary, nadziei, siły i uczuć, za którymi wciąż wielu z nas tęskni. W niektórych wątkach może tylko trochę naiwna i pozbawiona realności. Odrobinę przerysowana. Ale jeśli ktoś lubi takie bajki dla dorosłych, to ta książka może okazać się dla niego idealną lekturą. Powieścią pełna niespodzianek, lekką, w kopciuszkowskim stylu opowieścią. Choć nie brak jej również treści niezwykle mądrych i przemyślanych. Słów podnoszących na duchu i tych, z których można czerpać siłę, by potem iść dalej, czasem nawet na przekór wszystkim i wszystkiemu.

Podoba mi się również w tej historii mieszanka postaci, a potem jeszcze wszelkie relacje, jakie tworzą się pomiędzy nimi. Brak negatywnych odniesień do podziałów i do różnych sfer ich życia, jak również przeciwdziałanie stereotypowemu myśleniu na wielu płaszczyznach ich codziennego życia.
 
 
 

Za książkę dziękuję Wydawnictwu PROZAMI


Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...