Przejdź do głównej zawartości

"OSTATNI SEANS FILMOWY" - Larry McMurtry

„Ostatni seans filmowy” - powieść, której fabuła i styl tradycyjnie już podlega dyskusji. Bezsprzeczny jest za to międzynarodowy sukces Larrego McMutry i powołanie do życia (jak sam uznaje) jednego z najbardziej prowincjonalnych ze stanów, z którego zaś wywodzi się nie jeden światowej klasy twórca. Prawdopodobnie jednak to dzięki właśnie autorowi słynnego „Na południe od Brazos” Teksas zyskał literacką rangę.

Czytając „Ostatni seans filmowy”, nie sposób nie mieć wrażenie, iż Larry McMurtry oddaje serce powieściowemu miastu. Jest to jednocześnie zapis chylenia się ku upadkowi małomiasteczkowych społeczności, zgoła odmiennych od atmosfery wielkich miast. Nie powinien więc dziwić fakt, iż akcja powieści ani jej fabuła, czy postacie nie są tu ze względu na swe cechy jednostkowe najważniejsze. Stanowią raczej pretekst do wypowiedzenia tego, co charakterystyczne dla społeczności małych miast, odnoszących się bardziej do prawd uniwersalnych i życiowych postaw jej bohaterów.

Jakiekolwiek streszczanie tej historii mija się według mnie z celem. Przedstawianie jej codzienność raczej nikomu by nie służyło, swoista zaś przemiana jej bohaterów powinna być rozumiana nie tylko dosłownie, ale również metaforycznie. Jako przemijanie, zmiana i czas, który nieubłaganie upływa. Muszę też przyznać, że w jej prostej i dość nieskomplikowanej fabule kryje się większa prawda. To zaś umożliwia nam niejednoznaczne odczytanie powieści. Tym bardziej polecam. Sprawdźcie co wam w duszy gra.

Tu nawet tytuł „Ostatni seans filmowy” może być różnie interpretowany. Dosłownie, czyli o tym, o czym jest mowa z końcem powieści lub w zupełnej przenośni. Bo ileż takich ostatnich scen mieliśmy w swoim życiu? Wystarczy sięgnąć pamięcią wstecz. Nic nie trwa wiecznie, czas wciąż płynie, a nasze życie pełne doświadczeń zmienia się z minuty na minutę – tak jak i życie bohaterów tej powieści. A co za tym idzie, przekonacie się co najwyżej sami.

Mieszkańcy Thalii to jednak niejedyni bohaterzy tego utworu. Lata 50 XX wieku to czas, w którym młodzi ludzie z ogromną pasją odkrywali sekrety seksu, a miłość miała dla nich wiele wymiarów. To napisana z humorem, szalona, a jednocześnie przejmująca powieść o dojrzewaniu w świecie gdzie niewiele jest wyborów. Gdzie źródłem szczęścia wydaje się kino i seks. Ale to zaledwie pozory tego, co tkwi głębiej.
Im więcej bowiem myślę o powieści, tym więcej odnajduje w niej treści, ukrytych znaczeń i wątków, o których warto byłoby podyskutować. To idealna książka dla Dyskusyjnego Klubu Książki i dla czytelnika, który szuka czegoś więcej niż tylko opowiedzianej historii.
W całym tym prostackim mieście chyba tylko Sam znał wartość seksu. [...] Gdyby nie on, najprawdopodobniej nigdy bym się nie dowiedziała. Pozostałabym pewnie jedną z tych pańć z domu kultury, które sądzą, że brydż jest najlepszą rzeczą, jakie życie ma do zaoferowania kobietom.
Za książką dziękuję Wydawnictwu VESPER

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...