SIEROCINIEC - Pzremysłą Kowalewski

Ostra jak brzytwa.

Powieść która rani serca.

Od której buzuje w żyłach krew.

Niebezpiecznie dobra.

Mroczna, wściekła.

Dokumentalna, historyczna, biograficzna, a jej bohaterką jest nie tylko Basia, Irenka, Galant, ale i sam Szczecin.

"Sierociniec" Przemysława Kowalewskiego to literacka burza, która szarpie emocjami i nie daje o sobie zapomnieć. W tę ciemną i brutalną opowieść o bezprawiu i krzywdzie lat 70. XX wieku jaką serwowali dzieciom dorośli autor wplótł wątek kryminalny, który wciąga niczym górski strumień, nie pozwalając oderwać się od lektury.

Autor po mistrzowsku wręcz prowadzi czytelnika przez mroczne labirynty, odkrywając przed nami prawdę, której byliśmy świadkami jedynie w ukryciu. Wraz z Ugne Galantem i Basią przenosimy się do sierocińca, gdzie dzieciństwo toczyło się w cieniu korupcji i wyzysku, pod osłoną instytucji mających służyć ich ochronie. A siła tej powieści tkwi w jej autentyczności i brutalnej szczerości. Kowalewski nie boi się eksponować ciemnej strony ówczesnej Polski, pokazując, jak dalece zepsuta była struktura władzy i jak łatwo było czynić zło pod przykrywką dobra.

Od samego początku "Sierociniec" wstrząsa naszymi emocjami, pozostawiając blizny na duszy i sercu czytelnika. To książka, która nie tylko rozrywa nasze serca, ale także otwiera oczy na ważne kwestie społeczne, nadal aktualne w dzisiejszym świecie.

Mocna jak brzytwa, niebezpiecznie dobra, ta powieść to nie tylko lektura - to przeżycie. Z każdą stroną czujemy, jak pulsuje w nas krew, jak buzuje w żyłach życiodajna energia tej opowieści. Jest to historia, która nie pozwala nam oderwać się od siebie, która wciąga nas i trzyma w szponach emocji, nie dając spokoju aż do ostatniego zdania.

"Mroczna, wściekła", tak można też określić tę książkę, która staje się nie tylko opowieścią o bohaterach, ale także o samym Szczecinie. Za jej sprawą i sprawą wątków, które podejmuje (handel dziećmi) ta wściekłość rodzi się też w samym czytelniku. Nóż otwiera się w kieszeni. To jednocześnie dokumentalna, historyczna i biograficzna opowieść o samym mieście Szczecin, która wstrząsa i stawia pytania o granice etyki i sprawiedliwości.

Aż boje się pomyśleć, co przyniosą dalsze opowieści Kowalewskiego. Ale jedno jest pewne: ta książka pozostanie z nami na długo, zostawiając niezatarte piętno na naszej literackiej mapie.

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...

Biblioteka Edymona

Szukaj na tym blogu