"Myszonek wita wiosnę" Riikka Jantti

"Myszonek wita wiosnę" to urocza i pełna ciepła opowieść dla najmłodszych (i nie tylko!), która przenosi nas w magiczny świat małego Myszonka i jego przygód. Autorką tej ujmującej książeczki jest fińska ilustratorka i pisarka, która swoimi klimatycznymi ilustracjami przenosi nas prosto do czarującego świata, przypominając nam o ukochanych klasykach literatury dziecięcej.

W tej siódmej części serii Myszonek ma okazję przywitać wiosnę i przygotować się do radosnego świętowania Wielkanocy. Książka nie tylko ukazuje radosne oblicze przyrody budzącej się do życia, ale również stawia bohatera w obliczu trudniejszych sytuacji, takich jak choroba dziadka. To właśnie dzięki tym momentom poznajemy wartość rodzinnych więzi i siłę miłości, która pomaga przezwyciężyć trudności.

Nie brakuje w książce humoru i realizmu, co sprawia, że zarówno dzieci, jak i dorośli znajdą w niej wiele do odkrycia i zrozumienia. Ilustracje zachwycają detalem i kolorami, co sprawia, że nawet najmłodsi czytelnicy z zainteresowaniem będą śledzić przygody Myszonka i jego mamy.

Książka doskonale wprowadza w klimat wiosennych świąt, ukazując zwyczaje i tradycje w sposób dostosowany do wieku czytelnika. Ponadto, poprzez historię Myszonka uczymy się zrozumienia różnych emocji i radzenia sobie z trudnościami, co czyni tę książkę niezwykle wartościową dla rozwoju małych czytelników.

Równie zabawną i mądrą opowieścią jest też "Myszonek chce po swojemu". Opowieść o niesfornej myszce, która lubi się buntować. Często więc mówi "nie". Jego mama ma jednak na to swoje sposoby. Tylko kiedy maluje ma szansę tworzyć swój własny obraz rzeczywistości. Zwierzętom np. nadaje zupełnie odmienne kolory.

Myślę, że i wy pokochacie Myszonka, nie ważne czy macie dwa latka, czy też sto dwa.

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...

Biblioteka Edymona

Szukaj na tym blogu