Przejdź do głównej zawartości


 „Nie odwracaj wzroku” Rachell Abbott to książka, która mnie zupełnie pochłonęła od pierwszych stron. Autorka, doskonale bowiem połączyła elementy psychologicznego thrillera z kryminalną intrygą, tworząc historię, która trzyma w napięciu do samego końca.

Powieść rozpoczyna się w chwili, gdy Nancy - główna bohaterka powieści wraca do domu swojej ciotki w Kornwalii, miejsca, gdzie jej siostra Lola zniknęła jedenaście lat temu. Teraz kobieta próbuje rozwikłać tajemnicę zaginięcia siostry, ale w miarę jak zbliża się do prawdy, zaczynają dziać się coraz dziwniejsze i bardziej niebezpieczne rzeczy.

Jednym z największych atutów tej książki są nieoczekiwane zwroty akcji, które sprawiają, że trudno oderwać się od lektury. Rachel Abbott doskonale manipuluje tempem narracji, stopniowo odkrywając kolejne elementy zagadki, co prowadzi do coraz większego napięcia i ciekawości. I co najważniejsze wcale nie łatwo domyślić się zakończenia, a to przecież najbardziej cenimy sobie w kryminałach. Poza tym Fabuła jest bogata w detale. Autorka eksploruje także głębsze tematy, takie jak tożsamość, traumy z przeszłości i ludzką naturę, co nadaje historii dodatkowego wymiaru emocjonalnego i sprawia, że łatwo utożsamić się z bohaterami. Opisy środowiska, zwłaszcza malowniczych krajobrazów Kornwalii, również wzbogacają powieść. Nie trudno więc w jej towarzystwie poczuć klimat tajemnicy, a nawet grozy.

Z moje perspektywy „Nie odwracaj wzroku” to naprawdę świetnie napisany kryminał z inteligentną fabułą i wartką akcją, ale także historia pełna emocji, tajemnic i głębszych przemyśleń. Polecam tę książkę wszystkim miłośnikom gatunku, ponieważ na pewno dostarczy im niezapomnianych chwil czytelniczej przyjemności i nieustającego emocjonalnego napięcia.

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...