Z pamiętnika bibliotekarki - "Schronisko, które przetrwało"

To był jeden z tych dni, które potwierdzają, dlaczego tak bardzo kocham pracę w bibliotece. To nie tylko wypożyczanie książek i udzielanie informacji czytelnikom. To przede wszystkim miejsce, gdzie zbiegają się pasje, ciekawość i chęć dzielenia się swoimi doświadczeniami czytelniczymi.

Spotkania z czytelnikami w naszej bibliotece są jak podróże w świat literatury i ludzkich historii, a "Schronisko, które przetrwało" Sławka Gortycha stało się tematem gorących debat i osobistych wspomnień. Nagroda zaś w konkursie Lubimy Czytać w kategorii „Kryminał Sensacja, thriller” była jak wisienka na czytelniczym torcie.

Wracając jednak do rozmowy. Nasza dyskusja wokół tej książki przerodziła się w opowieści o górach, schroniskach i niezwykłych miejscach na Dolnym Śląsku. Początkowo rozmawialiśmy wyłącznie o miejscach z książki, ale z czasem polecaliśmy już sobie nawzajem trasy wędrówek i ukryte perły turystyczne Dolnego Śląska.

Stąd wiem, że czytanie to nie tylko przyjemność samotna, ale też pretekst do nawiązywania więzi i spotkań z autorami. Dzielenie się zdjęciami ze spotkania autorskiego Sławka Gortycha na targach książki w Poznaniu było jak podróż do wydarzeń literackich, które są źródłem inspiracji i rozmów o życiu.

W trakcie rozmowy padły też słowa o zaproszeniu autora do naszej biblioteki. Dlaczego nie? Dlaczego nie połączyć sił czytelniczych z gościnnym sercem naszej instytucji? Może właśnie wtedy magia Ducha Gór przeniesie się do naszego miasta, a my wszyscy staniemy się częścią tej niezwykłej historii.

Tak, biblioteka to miejsce niezwykłych spotkań. Nie tylko z literaturą, ale przede wszystkim z ludźmi, którzy tę literaturę kochają i pragną nią dzielić się z innymi. To jest sedno naszej pracy - budowanie społeczności czytelniczej i otwieranie drzwi do magicznego świata książek i marzeń. Czas więc działać i zapraszać, bo kto wie, jakie niespodzianki przyniesie nam kolejny rozdział naszych czytelniczych przygód.

Tymczasem, kto nie czytał, niech nadrabia zaległości, bo trzeci tom Karkonoskiej Serii kryminalnej już się zbliża. :)

Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

„Dom Róży” Anna Stryjewska

„Dom Róży” to powieść, która z pozoru wydaje się kolejną historią o kobiecie w przełomowym momencie życia, ale z każdą kolejną stroną odkrywa swoją prawdziwą siłę – w cichym, dojrzałym sprzeciwie wobec oczekiwań świata i w próbie odnalezienia siebie na nowo. To książka, która nie próbuje być sensacyjna – nie krzyczy, nie szokuje. Zamiast tego wciąga spokojnym rytmem życia i delikatnym, choć głębokim, portretem kobiecej duszy. Rozalia – bohaterka, która nie wpisuje się w popularne dziś narracje o walczących, przebojowych kobietach – prezentuje zupełnie inny model siły: oparty na konsekwencji, upartości, ale też wrażliwości. W chwili, gdy powinna, według otoczenia, „oddać się pod opiekę”, ona postanawia bronić swojego azylu – domu na wsi, który daje jej poczucie autonomii i sensu. Nie bez wątpliwości, nie bez bólu – ale z pełną świadomością, że nikt poza nią nie zadba o jej spokój. Powieść Anny Stryjewskiej nie jest lekturą dla tych, którzy szukają wartkiej akcji i szybkich zwrotów fa...

Biblioteka Edymona

Szukaj na tym blogu