Przejdź do głównej zawartości

"PODEJRZANA" -


Niewielu autorów ma w zwyczaju sięgać po nieszablonowe scenariusze własnych powieści. To zawsze jakieś ryzyko. Podobnie jest, kiedy bohaterami opowieści stają się postacie zgoła nieprzewidywalne. Nie sposób wówczas przewidzieć fabuły, a to z pewnością cecha dobrego thrillera.

Dobrym ruchem było zatem odsadzenie w roli głównej bohaterki jednej z socjopatek, która potrafi zaglądać w umysły innych. Kobiety, która pełni również bardzo odpowiedzialną funkcję. Jej kreacja jest ogromnym dużym walorem powieści. Nie jest w tym osamotniona. Kobiet ze wspomnianymi zaburzeniami jest więcej w tej historii. To Viola Kent, młoda dziewczyna oskarżona o zamordowanie własnej matki. Obie łączy to samo doświadczenie. Podejrzenie o zbrodnię, bo Gretchen White, specjalistka w dziedzinie antyspołecznych zaburzeń osobowości również naznaczona jest podobnym oskarżeniem. Z tą tylko różnicą, że Viola się do niej przyznaje a pani psycholog nie. Opinie publicznej i śledczym łatwej jednak uwierzyć w to co bardziej oczywiste i ma logiczne wytłumaczenie. Tylko co, jeśli się mylą? Zagadka kryminalna, która kreuje się pod wpływem zaistniałym sytuacji, jest więc nie lada wyzwaniem. Misternie utkana i trudna do rozszyfrowania. Co więcej, intryguje z siłą bliską zakochania. Pozytywnej postawie wobec powieści sprzyjają również charakterne dialogi. Cięty język bohaterów i liczne zwroty akcji. 

Jest jednak też i coś, co bardzo ogranicza to owe zakochanie się w powieści. To sposób prowadzenia narracji. Czułam to już od pierwszej strony. Kiepsko szło mi zatem z płynnością i nadążaniem za tokiem myślenia autorki. Z czasem przywykłam jednak do jej stylu i zrzuciłam wszystko na kanwę nieco lirycznego języka, który w wielu przypadkach uchodzi za plus. Nie tu jednak. Nie wszystkie treści miały też dla mnie  podstawy istnienia. Były treścią, która z pewnością rozciągała fabułę, nic we zamian nie wnosząc.  Szkoda, bo w innym wypadku powieść mogła naprawdę uwieść i pozbawić tchu. Tymczasem poza smakowicie fabularnie kąskiem studziła stylem nieco mój zapał.

Mimo wszystko uważam, że "Podejrzana" jest naprawdę dobra powieścią. której nie brak  walorów. Jednym z nich jest świat socjopatycznych umysłów do którego autorka zaprasza czytelnika. Świat pełen trupów z przeszłości, które niepogrzebane wciąż panują nad ludzkimi umysłami. Świat, w którym nie ma jasnego podziału na dobro i zło. Gdzie strach towarzyszy nawet snom, a prawda temu, co może oczyścić.

Mimo wad i zalet, które towarzyszą "Podejrzanej" mam do niej wielki szacunek, co nieczęsto zdarza mi się odczuwać w stosunku do powieści tego typu. Zanim jednak zdecyduję się na więcej będę musiała mocno oswoić się z lekturą. Być może nawet kiedyś jeszcze do niej wrócę, jak do filmu, którego pełen sens odkrywamy dopiero po wielokrotnym obejrzeniu. 

COŚ W NIEJ JEST! Tego się nie wyprę. COŚ, co fascynuje i przerażą jednocześnie. Może to ludzki umysł? Nieodgadniony sens naszych myśli? Uśpione sekrety? Zbrodnia niemal doskonała?



Popularne posty z tego bloga

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...

„Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseini

  Recenzja książki „Chłopiec z latawcem” Khaleda Hosseiniego Nie wszystkie książki zostają z czytelnikiem na długo. Nie wszystkie odciskają ślad w sercu i umyśle, zmuszając do stawiania pytań o moralność, lojalność i odkupienie win. Chłopiec z latawcem Khaleda Hosseiniego jest powieścią, która nie tylko porusza — ona zostaje pod skórą, wgryza się w emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. To debiutancka powieść Hosseiniego, a zarazem historia, która otworzyła przed czytelnikami na całym świecie drzwi do Afganistanu — nie tego z suchych newsów czy nagłówków gazet, ale tego pełnego barw, zapachów, dziecięcych marzeń i nieodwracalnych dramatów. O czym opowiada? To historia Amira — chłopca z kabuluńskiej elity, który dorasta w cieniu nie tylko oczekiwań ojca, lecz także własnych lęków i słabości. U jego boku jest Hassan, syn służącego, jego przyjaciel z dzieciństwa, chłopiec o bezgranicznej lojalności i czystym sercu. Łączy ich dziecięca przyjaźń, wspólne wypuszczanie latawców i op...

KORONCZARKI Angelica Lopes

  Angelica Lopes jest brazylijską powieściopisarką, której twórczość koncentruje się na odkrywaniu głębokich tradycji Brazylii oraz sytuacji kobiet na początku XX wieku. Jedną z jej najbardziej znanych książek jest „Koronczarki”, która została uznana przez magazyn „Rolling Stone” w 2022 roku za jedną z pięciu książek, które trzeba znać. „Koronczarki” to równocześnie epicka saga rodzinna, obejmująca siedem pokoleń kobiet z rodziny Flores, które żyją w małym brazylijskim miasteczku na początku XX wieku. Rodzinę tę prześladuje dziwna klątwa – wszyscy mężczyźni w ich życiu umierają przedwcześnie, niezależnie od przyczyn. W wyniku tego kobiety muszą nauczyć się radzić sobie same, a ich głównym zajęciem staje się plecenie koronek. Brak mężczyzn w rodzinie Flores daje kobietom więcej swobody, ale jednocześnie sprawia, że mieszkańcy miasteczka stają się wobec nich nieufni, podejrzewając je o czary lub trucicielstwo. Każda z kobiet w rodzinie Flores ma też unikalny charakter: Firmina je...