Przejdź do głównej zawartości

"Prześpij się z tym..." - Bolesław Chromry


 "Prześpij się z tym..." – przyznajcie, że tytuł tej publikacji jest dość intrygujący. Nie mówi nic, i mówi zarazem wszystko to co czytelnik chciałby usłyszeć. Każdemu może więc skojarzyć się z dowolną sferą ludzkiego życia. Nie zmienia to jednak faktu, że na pierwszy rzut oka może robić wrażenie czegoś na zwór poradniki. Książki z typu tych rozwojowych, po które sięga coraz większa rzesza czytelniczek. Coś jednak nie gra, kiedy bliżej przyjrzeć się jej szacie graficznej. To była kolejna moja myśl...

Potem zajrzałam do jej środka i wszystko stało się jasne... Tyle tylko, że to był pozór, bo z każda kolejną jej stroną moje zażenowanie, konsternacja, i chaos jaki rodził się w mojej głowie rósł z zatrważającym tempie. W kilka minut sięgnęłam jej końca i zaczęłam kartkować od nowa, pełna pytań bez szans na szybkie odpowiedzi. 

Zanim jednak więcej o jej treści kilka słów o autorze. Bolesław Chromry - zupełnie obce dla mnie nazwisko. Być może znacznie bardziej znane w świecie sztuki i rysunku. Autor tej publikacji jest bowiem rysownikiem, malarzem, ilustratorem i jak się okazuje również poetą. Autorem powieści graficznej, licznych plakatów, okładek książek i czasopism w tym m.in. Gazety Wyborczej i dodatku do niej - Wysokie Obcasy. W sieci znajdziemy o nim nieco więcej informacji, podobnie jak i jego rysunków komentujących polską rzeczywistość. A że jego książka "Prześpij się z tym..." zdobyła uznanie wielu już czytelników, postanowiłam przyjrzeć się jej znacznie szerzej i sprawdzić jeszcze raz co w trawie piszczy. 

"Prześpij się z ty..." to po pierwsze książka obrazkowa. Książka, w której na każdej niemal ze stron tkwi graficznie niepozorny rysunek. Coś co wcale nie przypomina ręki artysty, ale podejrzewam, że w tym cały jego urok. Znak czasów i ukłon w stronę czytelnika, który sam mógłby się pod wieloma z nich podpisać. Nie mając nawet za krzty talentu. To jednak tylko gra. Gra pozorów, bo każdy rysunek to coś znacznie więcej niż tylko tych kilka linii i kresek. To znak współczesnego życia pełnego chaosu opatrzony zaledwie krótkim słowem, w obliczu którego możemy co najwyżej śmiać się przez zły. To forma obrazkowej satyry. Próba przeobrażenia złych myśli w coś, co daje się przyswoić, bez popadania w panikę czy społeczną histerię. Być może jest też próbą odpowiedzenia sobie na pewne pytania natury egzystencjonalne, w tym: Jak żyć? Z czego się śmiać? Jak odnieść sukces? Po co mieć psa? Co schować do kieszeni? I co jeszcze?

 "Prześpij się z ty..." – tytuł będący strzałem w dziesiątkę. Nie inaczej.  Nic bardziej sugestywnego i mądrego zarazem nie można powiedzieć w obliczu tej książki, jak właśnie przespać się z tym co w niej znajdziemy. Ja nawet sugerowałabym nie raz a kilka razy przespać się z jej treścią. Nie w obliczu każdej z grafik przychodzą bowiem łatwe i szybkie refleksje. Niektóre mogą wymagać większego zaangażowania. Ciekawa alternatywą ich zrozumienia może być również próba dyskusji w grupie, na co ja się piszę. A miałam o niej takie złe zdanie w pierwszej chwili. Teraz to się zmieniło. Może nie widzę w niej jeszcze bestsellera, ale potencjał na książkę, którą zachowam na dłużej już jest. Wciąż jednak pozostawia mnie ona z wieloma pytaniami bez odpowiedzi. 

 Książka pozyskana we współpracy ze Sztukater.pl




Popularne posty z tego bloga

"OSTATNI ROZDZIAŁ" - Katarzyna Kalista

Trafiając na taką powieści jak ta, ma się ochotę trwać w niej niemal bez końca. Urocza, wzruszająca i pełna sentymentu. Inna niż wszystkie. Nie przesadzona ani pobieżna. Idealna dla każdej z nas. Dla każdego, kogo rozczulają historie innych. Dla wrażliwca, który lubi poddawać się emocjom, gdzie śmiech i łzy przeplatają się, nadając smaku szarej rzeczywistości. To zaś, co uderza w tej książce najbardziej, to jej konstrukcja, czyli " powieść w powieści " oraz jej zakończenie, które niewiele ma wspólnego z romantyczną bajką o miłości. Jest mimo to kwintesencją smaku tej historii. Takie prawdziwe i niespodziewane wbrew pozorom. Subtelne i piękne. Tak samo piękne, jak i te przenikające się dwie historie, w których język jest nieokiełznaną materią, a rozwoju ich wydarzeń nie da się przewidzieć. W której " koniec jest zawsze początkiem czegoś nowego". Do tego szczera, emocjonalna i bardzo żywa. Można naprawdę oszaleć na jej punkcie. DEBIUT JAKICH MAŁO.

"KSIĘGA BEZIMIENNEJ AKUSZERKI" - Meg Elison

" Księga bezimiennej akuszerki " Meg Elison , laureatki nagrody im. Philipa K. Dicka to książka roku według " Publishers Weekly ". Nazywana opowieścią podręcznej w świecie postapo , która przedstawia wizję świata po wielkiej katastrofie, w tym przypadku po niesłychanie śmiertelnej epidemii gorączki, która doprowadziła do upadku znanej nam dziś cywilizacji. Przetrwać w świecie pandemii wydaje się jednak niczym, w porównaniu z tym, co wkrótce czeka ocalałych. Do tego " Księga bezimiennej akuszerki"pędzi w zawrotnym tempie. I nie chodzi tu bynajmniej o jej fabułę, a o jej przestrzeń czasową, która rozciąga się na wiele, wiele lat. Widać wyraźnie, iż autorka nie zamierzała skupiać się, ani zobrazować nam tylko chwili z życia bohaterki, jednego wydarzenia, jakiejś sensacji czy jednej przygody. Książka ta odsłania bowiem zrujnowany świat na przestrzeni niemal pokoleń, dając szansę czytelnikowi wyobrażenia sobie, czym tak naprawdę może być apokalipsa...

"SEMIRAMIDA" Ewa Kasala

" Semiramida " to kolejna powieść Ewy Kassali o wyjątkowej sile kobiecości, jak również bogate źródło historyczne. Pełne detali i ciekawostek pozwalająca poczuć atmosferę starożytnego świata. Autorka nie szczędzi czytelnikowi również i emocji, dzięki też i którym powieść staje się prawdziwą perełką literacką z gatunku tych obyczajowo-historycznych opowieści. Równie ważnym aspektem jej sukcesu jest też oczywiście postać głównej bohaterki — Królowej Semiramidy, jak i pozostałych kobiet, które odgrywają całkiem sporą rolę w tej historii. Wszystkie mądre, silne i odważne. Kobiety, które nie bały się używać rozumu. Kobiety pełne uczuć, których też i nie skrywały. Myślę, że każda z nas odnajdzie w nich odrobinę siebie. Być może zainspiruje się nimi albo inaczej spojrzy na samą siebie. Z powieści Ewy Kassali można więc czerpać pełnymi garściami. Można się wręcz delektować jej prozą. Jej barwą i smakiem, który pieści zmysły. I nie sposób się od niej oderwać. Choćby s...